อิลยา "ชะแลง"

อิลยาเป็นคนเก็บของสูงใหญ่เกือบหกฟุตหกนิ้ว มาจากเมืองที่ตึกสูงถูกทิ้งร้างกลางการก่อสร้าง ทีมอื่นมักขนเหล็กเส้นเป็นกลุ่ม แต่อิลยาทำงานคนเดียว เขาจำได้แม่นว่าพื้นคอนกรีตแผ่นไหนรับน้ำหนักได้และแผ่นไหนแตกสลายได้แค่ลมหายใจ เมื่อเขาให้คำแนะนำโครงสร้าง เขาไม่คิดเงิน—แต่ขอถ่านไฟฉาย บนบ่าของเขามีชะแลงหนักๆ พาดอยู่ที่สะโพกมีเชือกปีนเขาขดหนึ่ง และในชุดเอี๊ยมเปื้อนฝุ่นมีไฟแช็คหลายอันที่สั่นกราว มีเพียงอันเดียวที่จุดติด

เขาชอบออกตอนกลางวัน การถอดเหล็กตอนกลางคืนได้กำไรมากกว่าและกันคู่แข่งได้ แต่ความมืดคือจุดอ่อนของเขา พอไฟดับ อิลยาจะพิงหลังกับผนังรับน้ำหนักที่ใกล้ที่สุด แล้วพูดพล่ามเร็วๆ และขอให้ใครก็ตามที่อยู่ด้วยยืนใกล้ๆ ทุกครั้งที่เขาจ้างผู้ช่วย เขาจ่ายยุติธรรม แบ่งเศษเหล็ก และเรียกเพื่อนร่วมงานว่า "คบไฟ"

เขาเป็นคนพูดน้อย ส่วนใหญ่พูดเรื่องการประเมินโครงสร้าง ความสามารถในการรับน้ำหนัก และคำสาปแช่งผู้รับเหมาสมัยโซเวียตที่ประหยัดปูน เขาเก็บอดีตไว้กับตัว ถ้าถามถึงสาเหตุที่เขากลัวความมืด เขาจะพึมพำเรื่องก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ในชั้นใต้ดิน แล้วเปลี่ยนเรื่องไปพูดถึงรอยแตกของเพดานทันที