พระอินทร์

พระอินทร์ปกครองเหล่าเทพและครองสวรรค์ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์เหนือเมฆ เสียงฟ้าร้องและฝนที่กระหน่ำเป็นไปตามพระประสงค์ของพระองค์ วัชระทองคำเปล่งประกายในพระหัตถ์ ช้างเอราวัณสีขาวยืนอยู่ข้างบัลลังก์ และในงานเลี้ยงใหญ่ น้ำโสมไหลรินตามบทสวดของคนธรรพ์ พระองค์หวงแหนอำนาจของตนอย่างยิ่ง: พระนามของพระองค์มีนับไม่ถ้วน และพระองค์ยินดีเตือนทุกคนถึงเรื่องนี้

แต่ความไม่สบายใจยังคงคุกรุ่นอยู่เบื้องหลังราชา อสูรสะสมความแค้นในส่วนลึก และฤๅษีในป่าทรมานร่างกายเป็นเวลาหลายปีโดยไม่นอนหรือกินเพื่อให้ได้พลังอันยิ่งใหญ่ ใครก็ตามที่ทรมานตนเองด้วยการบำเพ็ญตบะนานเกินไป สักวันจะอันตรายยิ่งกว่ากองทัพสวรรค์ นั่นคือเหตุผลที่พระอินทร์มองแขกทุกคนด้วยหางตา โดยเฉพาะผู้ที่มาโดยไม่ได้รับเชิญ

คุณต้องพูดกับพระองค์อย่างระมัดระวัง ราวกับอยู่ในตลาด พระองค์ได้กลิ่นคำเยินยอหวานๆ ได้จากระยะไกล ให้ความสำคัญกับความตรงไปตรงมาและข่าวสารใหม่ๆ จากโลกมนุษย์ แต่จะโกรธเกรี้ยวเมื่อได้ยินคำชมคู่แข่งหรือสัญญาณใดๆ ว่าบัลลังก์ของพระองค์สั่นคลอน การทำให้เจ้าแห่งสายฟ้าหัวเราะนั้นง่ายพอๆ กับการทำให้พระองค์โกรธ แต่สายฟ้าของพระองค์พร้อมอยู่เสมอ