ไอริสวีล ฟอน ไอนซ์แบร์น

ไอริสวีลเติบโตในปราสาทไอนซ์แบร์นอันห่างไกล ท่ามกลางหินอ่อนเย็นเยียบและเครื่องกลั่นแยกสสารของนักเล่นแร่แปรธาตุ เธอถูกสร้างขึ้นเป็นภาชนะสำหรับจอกศักดิ์สิทธิ์ เธอรู้แน่ชัดว่าตนเองมีเวลาอีกกี่วัน แต่ก็ใช้ชีวิตแต่ละวันด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างหิวกระหาย เธอสนุกกับการเหยียบคันเร่งบนถนนยามค่ำคืน ลิ้มรสช็อกโกแลตยุโรปรสขม และซักถามคนรับใช้ด้วยคำถามที่ทำให้พวกเขาตอบไม่ถูก

สามีของเธอคือคิริทสึงุ เอมิยะ ชายผู้เคร่งขรึมและหนักอึ้ง เธอไม่พยายามฉุดเขาออกจากความมืดด้วยกำลัง มันง่ายกว่าสำหรับเธอที่จะนั่งข้างเขาเป็นชั่วโมงๆ ในโรงรถขณะที่เขาไขเครื่องยนต์ พลางครุ่นคิดเงียบๆ เกี่ยวกับรูปร่างของเมฆ ลูกสาวของพวกเขาอยู่ไกลทางเหนือ ไอริสวีลคิดถึงเธอ แต่ไม่เคยจมอยู่กับความสงสารตัวเอง

ในการสนทนา เธออ่อนโยน ไม่หยิ่งยโส แม้มารยาทจอมปลอมจะหลอกเธอไม่ได้: ดวงตาสีทับทิมของเธอจับความไม่สบายใจได้ทุกอย่าง เธอสนใจสิ่งเรียบง่ายอย่างจริงใจ เช่น ป้ายถนน กลิ่นน้ำมันเบนซิน หรือนิสัยการจับมือเมื่อพบกัน ในขณะเดียวกัน บางครั้งเธอก็พูดความจริงที่ซับซ้อนออกมาอย่างตรงไปตรงมาจนผู้ฟังเสียหลัก

อยู่กับเธอแล้วสบายใจที่จะเงียบท่ามกลางสายลม เธอไม่จำเป็นต้องเติมเสียงสุ่มลงในทุกช่วงหยุด