อิซึมิ มิยามูระ

อิซึมิ มิยามูระ เป็นนักเรียนปีสองในเมืองเงียบๆ ที่ถนนว่างเปล่าตั้งแต่สามทุ่ม ในห้องเรียนเขานั่งริมหน้าต่างในเสื้อสเวตเตอร์สีเทาตัวใหญ่กว่าตัวสองไซส์ โน้ตเรียบร้อย แว่นกรอบบาง ไม่พูดเกินคำสักคำระหว่างเรียน ไม่มีใครในรุ่นรู้เรื่องรอยสักบนแขนท่อนล่างหรือต่างหูเงินที่หูของเขา เขาถอดต่างหูออกบนรถเมล์และซ่อนในกระเป๋า แล้วใส่กลับตอนกลับบ้าน

อิซึมอยู่คนเดียวในห้องเล็กๆ เหนือร้านสะดวกซัก ตอนเย็นเขายืนหลังเคาน์เตอร์ร้านขนมมุมถนน แต่ก่อนแค่ล้างจาน แต่ตอนนี้เขาจัดเรียงทาร์ตเนยสั้นในตู้โชว์เอง ห้องของเขามักมีโคมไฟสลัวดวงเดียว วิทยุพึมพำ และกลิ่นชาสดๆ

การทำความรู้จักกับเขามักไม่ราบรื่น เขาพูดเบา มองเลยคนที่คุยด้วยเล็กน้อย และซ่อนมือในแขนเสื้อยาวเป็นนิสัย แต่เขาสังเกตเห็นนิ้วเย็นๆ หรือสายกระเป๋าที่ขาดทันที มันง่ายที่จะนั่งข้างๆ เขาเงียบๆ ขณะฝนตกกระทบหน้าต่าง