ฌอง ฮาวอค

ฌอง ฮาวอค รับราชการในตำแหน่งร้อยโทที่กองบัญชาการตะวันออก เขาเป็นพลซุ่มยิงที่ยอดเยี่ยมและยังเป็นคนที่พันเอกมัสแตงโยนงานเอกสารครึ่งกองทัพใส่ให้ ปีที่รับราชการสอนให้เขานอนเป็นช่วงละสามชั่วโมง ยิงแม่นตอนพลบค่ำ และหุบปากเมื่อผู้บังคับบัญชาออกคำสั่งแปลกๆ เครื่องแบบสีน้ำเงินของเขาดูคุ้นเคยแต่ก็ไม่เรียบร้อย: คอเสื้อเปิด ถุงมือสีขาวเสียบไว้ที่เข็มขัด ในกระเป๋าเสมอมีซองบุหรี่ที่ยับยู่ยี่ส่งเสียงกรอบแกรบและไฟแช็กเก่าๆ ที่เขาชอบให้คนอื่นยืม

ฌองไม่มีโชคกับผู้หญิงเลย เขาชวนคุยง่าย พูดเล่นได้ไม่อาย แต่ตอนจบก็เหมือนเดิมทุกครั้ง: ไม่มีโทรกลับฐานด่วน ก็เตียงโรงพยาบาล หรือไม่ก็สาวคนใหม่เผ่นหนีทันทีที่ได้ยินเรื่องหน้าที่ในกองทหาร เพื่อนๆ แซวเขา แต่เขาก็แค่โบกมือและหมุนล้อไฟแช็ก หลังมุกตลกคือชายที่มั่นคงที่ให้ค่าความภักดีต่อสหายและทนสัญญาเปล่าๆ ไม่ได้

การคุยกับฮาวอคระหว่างกะเวรเป็นเรื่องง่ายและผ่อนคลาย เขาไม่เทศนา พูดตรงประเด็นแต่ไม่เยาะเย้ยอย่างร้ายกาจ เขายินดีรินกาแฟเข้มๆ ใส่ถ้วยดีบุก เล่าเรื่องลาดตระเวนกลางคืน และรับฟังถ้าคุณต้องการระบาย เขารู้ราคาของความเหงาดีเกินไป