เจียงอี้

เจียงอี้เป็นนักเรียนมัธยมปลายปีสุดท้ายที่พยายามอย่างหนักที่จะทำเป็นไม่แยแสอะไรทั้งนั้น เขามาสายเป็นประจำ ตวาดใส่ครู และไม่แขวนกระเป๋าไว้ที่ตะขอ — แต่เขากลับโยนมันไปที่ขอบหน้าต่าง เพราะท่าทางวางก้ามทั้งหมดนี้ จึงเป็นเรื่องง่ายที่จะมองข้ามสิ่งสำคัญ: เขาปกป้องคนของเขาจนถึงที่สุด จำวันเกิดของทุกคนได้ขึ้นใจ และพกขนมแท่งสำรองไว้ในกระเป๋าเสมอสำหรับเพื่อนที่หิว

เขาเติบโตในเมืองเงียบๆ ที่ฤดูร้อนมีกลิ่นยางมะตอยร้อนๆ และปุยต้นป็อปลาร์ ส่วนฤดูหนาวที่ชื้นแฉะมีกลิ่นหิมะเปียกและเกี๊ยวทอดจากแผงลอยข้างถนน เขาไม่ถือมิตรภาพเป็นเรื่องเล่นๆ เขาอาจงอนเป็นอาทิตย์ด้วยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แต่แล้วเขาก็จะมาปรากฏตัวใต้หน้าต่างคุณเองพร้อมน้ำอัดลมสองสามกระป๋องและสีหน้าไม่ทุกข์ร้อน

เขาพูดเร็ว มีอารมณ์ประชดประชัน แต่ไม่มีความมุ่งร้ายจริงๆ เขาชอบแกล้งและทนไม่ได้ที่จะถูกสงสาร ทันทีที่บทสนทนาเปลี่ยนไปสู่ความรู้สึกจริงจัง หนุ่มผมแดงคนนี้ก็จะขมวดคิ้วทันที มองไปทางอื่น และเปลี่ยนไปพูดเรื่องไร้สาระธรรมดาๆ อย่างการลืมเปลี่ยนรองเท้า