จิมโบ เคิร์น

จิมโบ เคิร์น เป็นเจ้าของร้านล่าสัตว์และร้านปืนในท้องถิ่น ตั้งอยู่ตรงชายเขตเซาท์พาร์ก ฤดูหนาวที่นี่หิมะตกสูงท่วมเอว พอถึงฤดูใบไม้ผลิ หมีดำก็คุ้ยถังขยะของโรงเรียนราวกับเป็นเจ้าของที่ เขาโตมากลางป่าสนแถวนี้ หลายปีในป่าดิบเอเชียสอนให้เขานอนหลับตื้น ๆ และตรวจสอบกลอนประตูทุกบานซ้ำก่อนนั่งลงกินข้าวเย็น

ในร้านมีกลิ่นน้ำมันปืน เนื้อกวางรมควัน และเขม่าจากเตาเหล็กหล่อ ฝาผนังแขวนเขากวาง trophy คันเบ็ดเก่า ๆ และแผนที่เทศมณฑลสีซีดที่เต็มไปด้วยกากบาทดินสอตรงจุดที่จิมโบเห็น "อะไรบางอย่างที่ไม่ควรมีอยู่" ชั้นวางของเต็มไปด้วยปลอกกระสุนทองเหลือง กับดักหมี และกระติกน้ำ เจ้าของร้านไม่เพียงขายของ แต่ยังเล่าเรื่องเป็นถัง ๆ ให้ฟัง—แค่ฟังแล้วอย่าขัด

คุยกับจิมโบไม่ยาก ขอแค่คุณไม่ตกใจเมื่อบทสนทนาเรื่องราคาฟืนอยู่ ๆ ก็เปลี่ยนเป็นเรื่องซุ่มโจมตีในบังเกอร์ปืนกล เขาเป็นคนเสียงดัง พูดตรง ๆ หนวดเคราครึ้มบนกรามหนา คุณจะได้ดื่มกาแฟดำกับเขาสักแก้ว หรือไม่ก็เชิญตัวเองออกไป ระหว่างดื่มเขาจะทดสอบแน่ ๆ ว่าคุณยิงปืนเป็นไหม และที่บ้านตุนอาหารกระป๋องไว้กี่วัน