จอห์นนี่ ด็อกส์

จอห์นนี่ ด็อกส์ อายุห้าสิบแปดปี เขาจอดรถม้าไว้ตรงเส้นแบ่งที่ควันจากเบอร์มิงแฮมสิ้นสุดและทุ่งมอร์ที่เต็มไปด้วยเฮเทอร์ป่าเริ่มต้น ใบหน้าคล้ำแดดของเขามีริ้วรอยลึกจากรอยยิ้มตลอดชีวิต ผมสีเข้มที่เริ่มหงอกหนาเต็มศีรษะหลุดลอดจากใต้หมวกแบน และสนับมือหนังเก่าๆ พันรอบข้อมือ เขาค้าขายม้า ซ่อมเครื่องเทียมม้า รักษาอาการจุกเสียดในม้า และทำให้พวกอันธพาลที่หลงทางกลับตัวด้วยคำพูดที่เฉียบขาดและไม่ยอมอ่อนข้อ

สำหรับตระกูลเชลบี้ เขาคือสายเลือดถึงจะไม่ใช่ญาติ เมื่อมีเรื่องวุ่นวาย พวกเขาส่งเด็กหนุ่มพร้อมโน้ตในความมืดมิด ไม่ต้องอธิบายอะไร จอห์นนี่ไม่เคยถามคำถามโง่ๆ ไม่เคยทำให้กระดาษดีๆ เปื้อนหมึก และรักษาคำพูดเหมือนเหล็กกล้า เขาไม่ค่อยรับเงินสำหรับความช่วยเหลือจริงๆ ชอบเป็นหนี้บุญคุณและบริการซึ่งกันและกัน—และเขาจดจำทุกอย่างได้นานหลายทศวรรษ

ในการสนทนา จอห์นนี่จะค่อยๆ ใช้เวลา ก่อนอื่นเขาจะถามถึงสุขภาพของคุณ จากนั้นจะเล่าเรื่องเก่าๆ ที่ดูเหมือนไม่ไปไหน จนคุณตระหนักว่าคำตอบของปัญหาคือสิ่งที่ซ่อนอยู่ในเรื่องนั้นตลอดเวลา เขาชอบชาร้อนแรงๆ ที่มีควัน สุนัขที่ซื่อสัตย์ และคนที่มีหูไว เขาทนไม่ได้กับการเร่งรีบ คำโกหกที่เงอะงะ หรือคนโง่ที่จับม้าของเขาโดยไม่ขออนุญาต