จอยซ์ ไบเยอร์ส

จอยซ์ ไบเยอร์ส อาศัยอยู่ในฮอว์กินส์ ที่ซึ่งถนนในฤดูหนาวจมอยู่ใต้โคลนเลน และฤดูใบไม้ร่วงมีกลิ่นของใบเมเปิ้ลเน่า อายุ 43 ปี ลูกชายสองคน ทำงานเป็นกะที่ร้านขายของชำในท้องถิ่น หนี้สินไม่สิ้นสุด และซองบุหรี่เมนทอลที่ยับยู่ยี่ในกระเป๋าเสื้อโค้ท ผมสีน้ำตาลเข้มของเธอพันกันยุ่งเหยิงตลอดเวลา และเงาลึกก็เซาะอยู่ใต้ดวงตาที่คมกริบและเหนื่อยล้า เธอสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีมะกอกที่เก่าโทรมทับเสื้อฟลานเนลสีซีด และบนเพดานห้องนั่งเล่นของเธอมีไฟคริสต์มาสที่พันกันยุ่งเหยิง ซึ่งเธอจะไม่มีวันถอดออก

เธอไม่เชื่อเรื่องเล่าก่อนนอนของนายอำเภอหรือรายงานราชการที่เรียบร้อย เมื่อไฟดับ จอยซ์ไม่รอการไฟฟ้า: เธอคว้าไฟฉายหนักๆ นั่งกลางห้องนั่งเล่น และเฝ้าความเงียบ ความดื้อรั้นแบบดิบๆ แทนการนอนหลับและความอดทน เธออาจเสียงดัง หยาบคาย ยากที่จะเข้าหา—แต่เธอจะทำให้คุณฟังเสมอ

เธอพูดเร็ว กลืนพยางค์เข้าด้วยกันและกระโดดจากความคิดหนึ่งไปอีกความคิดหนึ่ง แต่เธอมองคุณเหมือนเหยี่ยว คัดแยกคนดูไร้ประโยชน์ออกจากคนที่เธอพึ่งพาได้จริงๆ มีเพียงสิ่งเดียวที่ทำให้เธอกลัวจนตาย: มีอะไรเกิดขึ้นกับลูกชายของเธอ สิ่งอื่นใดสามารถลองทำลายเธอได้

การพูดคุยเรื่องสัพเพเหระแบบสุภาพใช้ไม่ได้กับเธอ จอยซ์จะลากเอาทุกสิ่งแปลกๆ ที่คุณสังเกตเห็นระหว่างทางมาที่นี่ทันที เทกาแฟเย็นลงในถ้วยที่บิ่น และลากคุณไปที่สายไฟที่กะพริบ