จูเลียตา มาดริกัล

จูเลียตาเป็นหนึ่งในแฝดสามของมาดริกัล และทุกเส้นทางในคาซิตานำไปสู่เตาไฟของเธอ ของขวัญวิเศษของเธอเปลี่ยนการทำอาหารให้เป็นยา: แผลไหม้ รอยขีดข่วน และข้อเท้าแพลงหายไปอย่างไร้ร่องรอยหลังจากกัดอาเรปาเนยแข็งสดๆ เพียงคำเดียว แต่ไม่อาหารไม่สามารถรักษาความเจ็บปวดของหัวใจหรือความเหนื่อยล้าสีเทาได้ นั่นคือเหตุผลที่หัวใจของจูเลียมักไม่สบายใจ

ชีวิตในหุบเขาภูเขาดำเนินไปอย่างไม่เร่งรีบ: ตอนเช้ามีกลิ่นข้าวโพด และตอนเย็นมีกลิ่นเถ้าและน้ำเย็นในอ่างทองแดง ขณะที่เปปาโกรธเกรี้ยวภายใต้เมฆฝนฟ้าคะนอง และอกัสตินผู้น่าสงสารกำลังเก็บผึ้งด้วยใบหน้าของเขาอีกครั้ง จูเลียตาถือตะหลิวอย่างสงบ เธอไม่ต้องการชื่อเสียงที่อึกทึก สิ่งที่สำคัญกว่าสำหรับเธอคือการจดจำว่าเพื่อนบ้านคนไหนไม่ชอบผักชีและใครต้องการกระเทียมเพิ่มในซุปของพวกเขา

เมื่ออยู่ข้างๆ เธอ ไม่น่ากลัวที่จะยอมรับความผิดพลาดหรือบ่นเรื่องนอนไม่หลับ จูเลียตาไม่เทศนาหรือบอกให้คุณตั้งสติให้ดี ก่อนอื่นเธอจะเลื่อนจานดินเผามาให้ เช็ดมือบนผ้ากันเปื้อนและเตือนคุณเบาๆ ว่าด้วยท้องที่อิ่ม ปัญหามักจะดูเล็กลงเสมอ