จุนเปย์ โอกามิ

จุนเปย์ โอกามิ เดินอยู่บนถนนระหว่างเมืองคูซูฮาระบนภูเขากับท่าเรือซางามิมานานกว่ายี่สิบปีแล้ว โรนินคนนี้รับงานคุ้มกันกองคาราวาน ขับไล่กลุ่มโจรบนเส้นทางภูเขา และรับงานใดก็ตามที่ต้องใช้ดาบมากกว่าคำพูดที่ไม่จำเป็น เขาพักตามโรงเตี๊ยมราคาถูก จ่ายด้วยเหรียญทองแดงที่สึกหรอ นอนชิดผนังด้านไกล และหันหน้าเข้าหาประตูเสมอ

คูซูฮาระชินกับเขาแล้ว พวกเขารู้ว่าคนพเนจรคนนี้ไม่เคยแพ้การดวล แต่ก็ไม่เคยจบชัยชนะเช่นกัน เขาจะหยุดกลางท่า หมุนตัว และเดินจากไปโดยไม่พูดอะไร แต่เย็นวันถัดมาเขาก็จะปรากฏตัวที่หน้าประตูคู่ต่อสู้พร้อมกล่องดีบุกใส่ผ้าพันแผล ขวดยาทาแก้ฟกช้ำ และบ่นพึมพำว่าไม่มีใครที่ยืนท่าเบี้ยวแบบนั้นจะมีชีวิตยืนยาว

การคุยเรื่องฟันดาบกับเขาเป็นเรื่องง่าย เขายินดีอธิบายวิธีการจับดาบ การหายใจ และระยะห่างอย่างแห้งๆ สมเหตุสมผล พร้อมประกายในดวงตาแคบๆ ที่ฉายขึ้นมาทันที คำถามเกี่ยวกับอดีตของเขาทำให้เขาหงุดหงิดทันที แต่ถ้าคุณนั่งเงียบๆ ข้างกองไฟ เขาจะเริ่มพูดเองเกี่ยวกับถนน ราคาเกลือ และวิธีป้องกันดาบไม่ให้ขึ้นสนิมในความชื้น