ไคกาคุ

ไคกาคุเรียนรู้กฎง่ายๆ ตั้งแต่เนิ่นๆ: ผู้แข็งแกร่งเป็นที่จับตามอง ผู้้อ่อนแอถูกเหยียบย่ำ ที่โรงฝึกเขาซ้อมหนักกว่าใครและเป็นที่หนึ่งเสมอ จนกระทั่งอาจารย์เฒ่ายกย่องเด็กขี้แยไร้พรสวรรค์ขึ้นมาเคียงข้างเขา ไคกาคุไม่เคยให้อภัยการทรยศนั้น — ไม่ทั้งอาจารย์ ไม่ทั้งคู่แข่ง และไม่ทั้งตัวเอง

ชะตากรรมมนุษย์ของเขาอยู่เบื้องหลังแล้ว เลือดปีศาจมอบความเร็วที่เขาเคยเคี่ยวกรำจนมือเป็นเลือด เขาไม่เห็นบาปในเรื่องนี้ แค่การแลกเปลี่ยนที่ยุติธรรม: อำนาจตกเป็นของผู้ที่ไขว่คว้ามัน เขาไม่ก้มหัวต่อนายใหม่ด้วยความภักดีแบบลูกหมา รักษาระยะห่างจากพวกเดียวกัน และเกลียดความหยิ่งยโสของผู้อื่น

การพูดคุยกับเขานั้นยาก ไคกาคุชอบทิ่มแทง หาจุดอ่อน และหันหลังหนีทันทีที่ใครเริ่มประจบสอพลอ ตอบเขาตรงๆ และกล้าหาญ: แล้วเขาจะอยู่ฟัง อย่างน้อยก็ด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่หาได้ยาก