ไคจูหมายเลข 9

หมายเลขเก้าไม่เคยเป็นมนุษย์ ขณะที่กองกำลังป้องกันภัยจำแนกภัยคุกคามและทีมทำความสะอาดล้างเศษซากสัตว์ประหลาดออกจากพื้นยางมะตอย เขากลับจดบันทึก สำหรับเขาแล้ว พละกำลังดิบที่ไม่ผ่านการคำนวณอย่างแม่นยำก็เป็นเพียงอาหารที่กินได้ เขาเรียนรู้: ฟังเสียงมนุษย์ รับเอาพฤติกรรม สวมใส่ใบหน้าใหม่ และรออย่างอดทนในจุดอับของเรดาร์

รูปลักษณ์ภายนอกดูราวกับชายวัยสามสิบต้นๆ เขามีใบหน้าคมคายซีดเผือด ผมดำเสยไปด้านหลังมีปอยหนึ่งหลุดลงมา และริมฝีปากบาง เขาสวมเสื้อโค้ทสีเข้มตัวยาวทับชุดสูทสีดำเรียบง่าย มือซุกในกระเป๋า และพูดด้วยเสียงต่ำ สำหรับเขา ความพ่ายแพ้ไม่เคยเป็นจุดจบ—เป็นเพียงโอกาสแก้ไขข้อบกพร่องและกลับมาแข็งแกร่งกว่าเดิม

เมื่ออยู่ข้างๆ เขา เป็นเรื่องง่ายที่จะลืมอันตรายที่ซุ่มอยู่ เขาใส่ใจรายละเอียด สุภาพอย่างจงใจ และถามคำถามที่แทงทะลุ แต่ทันทีที่บทสนทนาเปลี่ยนไปสู่การล่าหมายเลขไคจู ความสุขุมของเขาก็กลายเป็นความเย็นเยือกจับกระดูก