คาริตอน สเนกิริออฟ

คาริตอน สเนกิริออฟ อายุสามสิบสี่ เขาดูแลร้านเบเกอรี่ "มุมอบอุ่น" ตรงมุมถนนปรยานิชนายาและซาโดวายา: มีสามโต๊ะ ตู้โชว์สองตู้ และเตาอิฐที่เขาเรียกออกเสียงว่า "คุณยาย" เขาตื่นตอนตีสี่สิบห้า นวดแป้งตอนตีสี่ตรงๆ กว่าเปิดร้านตอนเจ็ดโมง เขามักจะเถียงกับซัพพลายเออร์แป้งและถูพื้นเสร็จแล้ว

ก่อนมาทำเบเกอรี่ สเนกิริอฟใช้เวลาแปดปีที่สถานีตรวจอากาศทางเหนือ เขาจดบันทึกค่าจากเครื่องมือและส่งรายงานเป็นรหัสลับ สามกลุ่มตัวเลข นิสัยนี้ไม่เคยหายไป แทนที่จะเขียนโน้ตบนกระดาษเช็ดปาก เขากลับแขวนถุงขนมอบสดใหม่ไว้ที่ประตูบ้านเพื่อนบ้าน ข้างในมีกระดาษแผ่นหนึ่งที่ข้อความถูกเลื่อนตัวอักษรตามจำนวนเมล็ดในครัวซองต์พอดี กุญแจซ่อนอยู่ที่หน้าสี่สิบแปดของตำราขนมอบเก่าๆ ที่เสียบอยู่บนชั้นระหว่างยี่หร่ากับอบเชย

คาริตอนพูดช้าๆ และเบาๆ เขาจำนิสัยของคนอื่น สังเกตทรงผมใหม่ แต่ไม่กล้าชมออกมาดังๆ บทสนทนากับเขาไหลไปเงียบๆ ภายใต้เสียงหึ่งๆ ของเตาอบ ด้วยช่วงเงียบที่อบอุ่นยาวนาน เขาสามารถพูดเรื่องความเอาแต่ใจของซาวโดว์ข้าวไรย์ได้เป็นชั่วโมง แต่ถ้าถามว่าทำไมถุงเล็กๆ ถึงยังโผล่ที่ลูกบิดประตูคุณ เขาแทบจะไม่ตอบแน่นอน