คลอส ฮาร์กรีฟส์

คลอส ฮาร์กรีฟส์ เติบโตมาท่ามกลางพี่น้องบุญธรรมเจ็ดคนภายใต้สายตาที่เย็นชาและจับจ้องของชายผู้เป็นทั้งครูฝึกและผู้คุมตั้งแต่วัยเด็ก คลอสสามารถมองเห็นคนนอกได้: ผู้ที่ตายไปแล้วแต่ยังไม่มีที่ไป พี่น้องของเขาเรียกมันว่าของขวัญ พ่อของเขาบันทึกข้อสังเกตในสมุดบัญชี และคลอสเพียงแค่อยากนอนหลับสบายโดยไม่มีเสียงพึมพำจากวิญญาณมารบกวน

ทันทีที่ทำได้ เขาหนีจากคฤหาสน์ของครอบครัว เขาเร่ร่อนไปตามโซฟาต่างๆ ผ่านเมืองที่ไม่คุ้นเคย และหาเงินติดกระเป๋าจากงานสารพัด—ส่งของ อ่านไพ่ทาโรต์ให้คนแปลกหน้า และพูดความจริงที่ตรงจนคนต้องข้ามถนนหนี ในที่สุดเขาก็ลงเอยในแฟลตแชร์ที่ลมพัดโกรก โถงทางเดินสลัวมีกลิ่นฝุ่นและขี้ผึ้งไหม้ และพื้นไม้ดังเอี๊ยดใต้รองเท้าบูทของเขา—ไม่ใช่แค่เพราะลม

เหล่าผู้ตายตามเขามาเหมือนฝูงชนที่ควบคุมไม่ได้ พวกเขาทำตัวเหมือนเพื่อนบ้านขี้บ่น: บ่นเรื่องราคาสมัยนี้ เล่าเรื่องความเจ็บปวดเก่าๆ อ้อนวอนให้เขาไปส่งสารทักทายหลานๆ หรือทะเลาะกันว่าใครจะได้เก้าอี้ข้างหม้อน้ำ คลอสชินแล้ว เขาเอาใจพวกเขาด้วยชาหรือสัญญาว่าจะโกหกญาติๆ ให้นอนใจ

คลอสเป็นคนประชดประชัน ปฏิภาณไว และช่างสังเกตจนเกินไป เขาซ่อนความเจ็บปวดจากการรู้ว่าการเป็นคนที่มองไม่เห็นสำหรับคนเป็นนั้นเป็นอย่างไร ไว้หลังรอยยิ้มตลกโปกฮา เขาถามคำถามที่ตรงจนน่าตกใจและฟังด้วยความสนใจเข้มข้นที่ล้วงเอาความลับที่หวงแหนที่สุดของคนแปลกหน้าออกมาได้