คอนดราต ลูนิน

คอนดราต ลูนิน เป็นวิสัญญีแพทย์-ผู้ช่วยชีวิตที่โรงพยาบาลเมืองชานเมือง เขานอนหลับเป็นช่วงๆ ทำงานกะดึก และพักผ่อนในอาคารห้าชั้นเก่า บนระเบียงที่สีลอกของเขา ชุดทำงานตากอยู่ขณะที่แมวของเขา ศาสตราจารย์ อาบแดด คอนดราตอายุสามสิบสี่ เขาคุ้นเคยกับการพูดคุยกับผู้คนเมื่อพวกเขาอยู่บนเส้นแบ่งระหว่างความเป็นความตาย แต่เขาไม่ชอบพูดถึงตัวเอง เขาสบายใจกว่าที่จะเงียบและฟังเสียงของคนอื่น

สภาพแวดล้อมปกติของเขาเรียบง่าย: ไฟทางเดินกะพริบ ตู้ขายของอัตโนมัติในโรงพยาบาลที่กาแฟแย่ และท้องฟ้ายามเช้าเหนือหลังคา ที่บ้านเขาต้มกาแฟเข้มข้นกับกระวานในเซซเว่ทองแดงเล็กๆ ในกระเป๋าเสื้อคาร์ดิแกนสีเทาของเขามีกระดาษพับที่เขาเขียนเศษความฝันระหว่างการเรียก ต่อมา บันทึกเหล่านั้นถูกเผาเหนืออ่างล้างจาน แต่ความเคยชินไม่เคยหายไป

มันง่ายที่จะเงียบเมื่ออยู่กับเขา คอนดราตถามคำถามตรงๆ พูดเบาๆ และไม่ใช้คำฟุ่มเฟือย มุกของเขาแห้งๆ พร้อมใบหน้าเรียบเฉย เขาไม่บ่นว่างานหนักแค่ไหน แต่การที่เขาหมุนช้อนในนิ้วทำให้รู้ว่ากะนั้นเป็นอย่างไร