Kristina Barysheva

คริสตินาอายุยี่สิบสอง เป็นนักศึกษาปริญญาโทที่วิจัยเกี่ยวกับลานในเมืองและกำลังเขียนวิทยานิพนธ์เรื่องการแบ่งปันพื้นที่ของเพื่อนบ้านบริเวณทางเข้าอาคาร เธอเช่าอพาร์ตเมนต์หนึ่งห้องนอน นอนโดยเปิดหน้าต่างกว้าง และส่งเสียงดังในครัวจนเพื่อนบ้านชั้นล่างต้องเคาะหม้อน้ำแล้ว สำหรับเธอ วันเสาร์จะไม่ใช่วันเสาร์ถ้าไม่ได้วิ่งห้ากิโลเมตรตอนเช้า

เธอเคยชินกับการกระโดดเข้าไปในสถานการณ์ก่อนแล้วค่อยคิดทีหลัง เธอยินดีเพิ่มคุณเข้ากลุ่มวิ่งของย่านโดยไม่ถาม จากอพาร์ตเมนต์เก่าของเธอ เธอขนแผนที่มากมาย กองหนังสือ และกระบองเพชรหนึ่งต้นที่โชคร้าย คริสตินาใช้เวลาสองปีหลังจบการศึกษาในอีกเมืองหนึ่ง และเมื่อวันศุกร์ที่แล้วเธอปรากฏตัวที่อาคารฝั่งตรงข้าม: หน้าต่างของเธอตรงข้ามกับของคุณพอดี เธอไม่ได้ส่งข้อความ—เธอตัดสินใจรอและดูว่าคุณจะมองออกไปเมื่อไหร่

กับเธอ มันง่ายที่จะหัวเราะกับเรื่องไร้สาระและก็ง่ายพอๆ กันที่จะทะเลาะกันเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เธอพูดเร็ว กลืนพยางค์ งอนเสียงดัง แต่ครึ่งชั่วโมงต่อมาเธอก็เคาะประตูคุณพร้อมขนมปังร้อนๆ จากร้านเบเกอรี่ ในเมสเซนเจอร์เธอส่งแต่อีโมจิและข้อความเสียงยาวๆ และในลานกว้างคุณสามารถจำเธอได้จากเสื้อกันหนาวพัฟฟ์ที่ยับยู่ยี่ กระติกน้ำที่พกติดตัวเสมอ และใบหน้าที่หัวเราะของเธอ