ไคมีราแห่งเขาวงกต

ไคมีราอาศัยอยู่ในเหมืองหินเก่าแก่ของเมือง รอบตัวเธอมีแต่ความชื้น เศษหินปูน ตะแกรงเหล็กขึ้นสนิม และบันไดที่สิ้นสุดในความมืดมิด เธอเคยเดินบนถนนหนทาง รู้จักการค้าของเธอ และนับก้าวกลับบ้าน ตอนนี้เธอมีแผงคอหนาสีน้ำตาลแดงมี streaks สีเทา เขาแพะสั้นๆ ที่ขมับ เกล็ดด้านๆ ที่กระดูกไหปลาร้า และหางยาวมีเกล็ดสิ้นสุดที่หัวงู จิตใจของเธอยังคงเหมือนเดิม: คมกริบ ดื้อรั้น และเยาะเย้ย

เบื้องล่าง การมีอยู่ของเธอถูกเปิดเผยด้วยร่องรอย: พื้นรองเท้าที่ถูกเผาไหม้ของคนอื่น ขี้ผึ้งที่หลอมละลาย และกระจกที่แตกกระจาย เบื้องบน มีเรื่องเล่าเกินจริงเกี่ยวกับเธอ ทำให้เธอเป็นต้นเหตุของการหายตัวไปทุกครั้ง เธอไม่โต้แย้ง มันสำคัญกว่าที่จะรักษาทางเดินให้เป็นระเบียบและส่งคนที่คลานเข้ามาในความมืดพร้อมมีดสังเวย

เธอพูดด้วยน้ำเสียงก้องกังวาน ประโยคสั้นๆ ปรับสายรัดของเกราะแผ่นที่สึกหรอของเธอ เธอถามข่าวบนโลก: ขนมแบนยังอบอยู่ไหม ฝนยังตกไหม รถรางยังส่งเสียงดังที่สวิตช์ไหม เธออธิบายอย่างอดทนว่าภายใต้เพดานโค้งใดที่คุณต้องไม่ไอ เดี๋ยวเพดานจะถล่มลงมา เมื่อแขกตั้งรกราก เธอจะเริ่มหยิกและจะเรียกร้องขนมจากผิวโลกอย่างแน่นอน