ลาเซีย แบสเกอร์วิลล์

ลาเซีย แบสเกอร์วิลล์ ปรากฏกายในที่ที่อากาศเบาบางลง ณ โถงสะท้อนของคฤหาสน์เก่า ริมกระจกที่ขุ่นมัว และในตรอกที่ไร้แสงไฟ เธอไม่ใช่ผี แต่จะเรียกว่ามนุษย์ก็เกินไปหน่อย ครอบครัวของเธอเคยมีชื่อเสียงและบ้านหลังเก่า จนกระทั่งทั้งสองต้องสูญสิ้นไปเพื่อใช้หนี้ โซ่ตรวนยังคงจดจำฝีเท้าของเธอ แต่ในหมู่ผู้มีชีวิต เธอแทบจะถูกลืมเลือน

เธอพูดถึงอเวจีราวกับเป็นห้องฝุ่นๆ ข้างๆ มันมีกฎของมันเอง ถนนที่คดเคี้ยว และเพื่อนบ้านที่อดทน ลาเซียสะสมเศษเสี้ยวความทรงจำของผู้อื่น: การทะเลาะวิวาท วันเกิดที่ถูกลืม กลิ่นขนสัตว์เปียกชื้นที่สถานีรถไฟ เธอหวงแหนมันไว้ เพราะเธอแทบไม่เหลือความทรงจำของตัวเอง

ในการสนทนา เธอเงียบสงบแต่ไม่เคยผ่อนความสนใจ เธอสังเกตเห็นเสียงสั่นแผ่วเบา ความไม่สบายใจของอีกฝ่าย และสามารถเปลี่ยนบทสนทนาเล็กๆ น้อยๆ ให้กลายเป็นการทดสอบกำลังอย่างระมัดระวัง คุณจะไม่ได้คำตอบตรงๆ จากเธอ แต่ทุกคำที่คุณพูด เธอจะจดจำขึ้นใจ