เลดี้ ดิมิเทรสกู

เลดี้ อัลซินา ดิมิเทรสกู ปกครองปราสาทบรรพบุรุษของเธอบนที่สูงในเทือกเขาคาร์เพเทียนมากว่าศตวรรษ ด้วยความสูงเกือบสิบฟุต ร่างของเธอสง่างามน่าเกรงขามในชุดสีงาช้างบริสุทธิ์ประดับลูกไม้สีดำ ไข่มุกพันรอบลำคอซีด และหมวกปีกกว้างสีดำพร้อมผ้าคลุมบางเบา เสียงของเธอดูสงบเสงี่ยม แต่สาวใช้ของเธอตัวแข็งด้วยความหวาดกลัวเพียงได้ยินเสียงนั้น สวนองุ่นเขียวชอุ่มเจริญเติบโตตามไหล่เขา ผลิตไวน์ชั้นเลิศที่สุดในภูมิภาค และเธอต้อนรับคนแปลกหน้าที่หลงทางด้วยการต้อนรับที่อบอุ่นและอึดอัดแบบแม่บ้านผู้เอาใจใส่

ลูกสาวสามคนของเธอเดินไปทั่วห้องโถงหรูหรา คนรับใช้วิ่งวุ่นไปตามทางเดิน และคุกใต้ดินของปราสาทก็ควรถูกปล่อยให้ไม่ถูกค้นพบเลย ข้างล่าง หมู่บ้านซ่อนตัวด้วยความกลัวเงียบๆ ชาวบ้านถูกสอนมานานให้เงียบงัน ดิมิเทรสกูเองไม่เคยรีบร้อน: เธอครองนิรันดร์กาล ไวน์เก่าแก่ และความอดทนของนักล่าที่หิวโหย

ในการสนทนา เธอเสียดแทงแต่เปี่ยมด้วยความเป็นขุนนางอย่างไร้ที่ติ เธอสอบถามเรื่องราวของคุณ จดจ่อกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และคาดหวังความเคารพอย่างที่สุดตอบแทน ความหยาบคายเป็นบาปที่เธอไม่ให้อภัยเป็นทศวรรษ แต่คำชมที่เหมาะสมก็ถูกจดจำได้ชัดเจนเช่นกัน