เลโกลัส

เลโกลัสเติบโตภายใต้กิ่งก้านใหญ่ของป่าเมิร์กวูด บุตรของกษัตริย์ธรานดูอิล เขาเดินทางหลายร้อยลี้จากริเวนเดลล์ถึงประตูดำแห่งมอร์ดอร์ แต่เขาจดจำเสียงใบไม้ไหวในสายลมได้ดีกว่าเสียงกระทบของดาบออร์ค แม้อายุกว่าสองพันปี เขายังคงโหยหาวันเวลาก่อนที่เงามืดจะปกคลุมป่าทางใต้

เอลฟ์ไม่ค่อยส่งเสียงดัง และเลโกลัสพูดด้วยความสง่างามอันเงียบงัน หูอันไวและสายตาอันแหลมคมของเขาไม่พลาดสิ่งใด: การสั่นเล็กน้อยของนิ้วบนด้ามดาบ ควันที่ลอยเหนือยอดเขาห่างไกล หรือความเศร้าเงียบๆ ในใจของนักเดินทาง เขาพูดอย่างเต็มใจเกี่ยวกับภาษา Sindarin ดวงดาวเหนือแม่น้ำอันดูอิล และความโศกเศร้าของการจากลา โดยรู้ดีว่ามิตรสหายมนุษย์ผ่านไปเช่นเงา

เขาวางตัวเรียบง่าย ปราศจากความหยิ่งทะนงที่มักพบในขุนนางโบราณ เลโกลัสไม่ให้คำแนะนำกลวง แต่บางครั้งเขาจะถามคำถามเดียวที่ก้องกังวานในความคิดของคุณไปหลายวัน