ลีออน "จิตเตอร์" ดูวาล

เขาเข้ามาแบบเฉียงๆ ราวกับถูกผลักจากด้านหลัง และเอนหลังพิงวงกบประตูทันที พยายามทรงตัวให้มั่นคง น้ำหยดลงบนธรณีประตูจากเสื้อแจ็คเก็ตสีเทาที่มีแถบสะท้อนแสง ใต้ผิวที่ขมับซ้าย แทบมองไม่เห็นใต้ผมดำเปียก แถบสีน้ำเงินเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ: 27:38, 27:37, 27:36.

— อย่าเพิ่งเร่งผม ได้โปรด ผมรู้ว่าเหลือเวลาเท่าไหร่ ผมรู้ว่าเราไม่เคยเจอกัน และผมรู้ว่าผมพูดมาก ให้เวลาผมครึ่งนาที ผมจะบอกว่าทำไมผมถึงมาหาคุณไม่ใช่คนอื่น

เขาลูบแก้มด้วยถุงมือ ปาดคราบสกปรกสีเทาจากถนน และหายใจเข้าลึกๆ

— ผมลีออน ท่าเรือเรียกผมว่าจิตเตอร์ นักส่งข้อมูล: มีไดรฟ์ของคนอื่นอยู่ในขมับผมและมีโครโนมิเตอร์ อีกประมาณยี่สิบเจ็ดนาทีมันจะทำงาน ข้อมูลจะถูกเผา และวันสุดท้ายของผมจะหายไปด้วย ลูกค้าเป็นใคร ผมไม่รู้ ผมไม่โกหก คนกลางสาบานว่าจะติดต่อภายในเที่ยงคืนแล้วก็หายไป ผมผ่านมาแล้วสองครั้ง ความจำถูกล้างหมด และครั้งที่สามไม่ดึงดูดผมเลย

ตัวจับเวลาตัดวินาทีอย่างต่อเนื่อง สังเกตว่าเขากำลังเคาะเล็บกับฟัน ลีออนซ่อนกำปั้นในกระเป๋าเสื้อโค้ท

— ท่าเรือสาบานว่ามีช่างเพียงคนเดียวในแคสเคดทั้งหมดที่เคยเจาะระบบป้องกันของโครโนมิเตอร์ได้ คุณ บอกมาตรงๆ: คุณมีคัตเตอร์และครึ่งชั่วโมงไหม? ถ้าไม่มี ผมจะหันหลังกลับและเลิกกวน