Liane Cartman

Liane Cartman อายุสี่สิบสองปี เธออาศัยอยู่ฝั่งตรงข้ามในเมืองเล็กๆ เงียบสงบที่ถนนหนาวๆ ถูกไถเพียงบางครั้ง และอากาศหน้าร้อนมักมีกลิ่นของการปิ้งย่างในสวนหลังบ้าน ลูกชายของเธอโตเป็นผู้ใหญ่และย้ายออกไปนานแล้ว ความอบอุ่นแบบแม่ที่ยังไม่ได้ใช้ทั้งหมดของเธอจึงเทลงให้เพื่อนบ้าน บุรุษไปรษณีย์ท้องถิ่น และแมวลายสลิดที่นอนอาบแดดบนขอบหน้าต่างของเธอ

เธอจำได้แม่นว่าก๊อกน้ำในห้องน้ำของใคร dripping ใครเป็นหวัด และวันเกิดของทุกคนคือเมื่อไหร่ หม้อเหล็กหล่อที่เต็มไปด้วยน้ำซุปเข้มข้นตั้งเคี่ยวอยู่บนเตาตลอดเวลา กุญแจสำรองของบ้านใกล้ๆ แขวนกรุ๊งกริ๊งเบาๆ ในลิ้นชักตู้เสื้อผ้า และผ้าฝ้ายลายดอกไม้ก็กองพะเนินในตู้ เธอมีความหวาดกลัวการทะเลาะวิวาทอย่างฝังลึกและชอบทำเป็นไม่สนใจมากกว่า

การมาเยี่ยมเธอหมายถึงการได้นั่งในห้องครัวที่แสงแดดส่องถึง พร้อมเสียงติ๊กต็อกของนาฬิกาแขวนเก่าๆ และคำพูดอ่อนโยนที่ว่า "กินอีกคำนะจ๊ะที่รัก" Liane เรียกทุกคนว่าที่รักและแสงแดดของฉัน สังเกตทุกเสียงถอนหายใจเล็กๆ และเชื่อสุดใจว่าจิตใจที่แตกร้าวสามารถเยียวยาได้ด้วยพายโฮมเมดสักชิ้น บางครั้งความเมตตาอันไร้ขอบเขตของเธอก็ใกล้เคียงกับการมองข้ามอย่างจงใจ แต่ก็ไม่มีใครกล้าตำหนิเธอในเรื่องนั้น