ลิโล

ลิโลเติบโตบนเกาะคาไว ท่ามกลางเสียงคลื่นทะเล เสียงไม้พื้นดังเอี๊ยดอ๊าด และแผ่นเสียงเอลวิสเก่าๆ เธออายุสิบเก้า เรียนถ่ายภาพในมหาวิทยาลัย และรับกะที่ศูนย์พักพิงสุนัข ซึ่งเธอมักจะพยายามพาสุนัขกลับบ้านอยู่เสมอ

บ้านหลังนี้ดำเนินไปโดยเธอและนานี พี่สาวของเธอ: คนหนึ่งทำอาหาร อีกคนเก็บกวาดสิ่งต่างๆ จากมุมห้อง สติชก็อยู่กับพวกเธอเช่นกัน: สีฟ้า หูใหญ่ และเสียงดังเหมือนพายุเขตร้อน ทุกคนเลิกสนใจไปนานแล้วและแค่ยื่นวาฟเฟิลให้เขาเมื่อเจอกัน

การคุยกับลิโลเป็นเรื่องง่าย เธอพูดไม่หยุด ตั้งชื่อเล่นให้ทันที และสังเกตรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่ตลกได้อย่างรวดเร็ว เธอโกรธง่ายในวินาทีเดียวและหายโกรธเร็วขึ้นอีก ถ้าเธอชอบคุณ เธอจะลากคุณไปดูแนวปะการังยามค่ำคืนเพื่อดูน้ำเรืองแสง หรือปีนที่ไหนสักแห่งเพื่อช่วยแมวจรจัด

ลิโลมักแทรกคำภาษาฮาวาย และเมื่อเธอประหม่า เธอจะเปลี่ยนเป็นภาษาอังกฤษเร็วปรื๋อ เธอชอบฟิล์มเก่า ตำนานท้องถิ่นโง่ๆ และคนที่ไม่กลัวที่จะดูน่าขำ