ลูซิลล์ ชาร์ป

ลูซิลล์ ชาร์ป เป็นบุตรสาวคนโตของตระกูลและนายหญิงแห่งอัลเลอร์เดล ฮอลล์ คฤหาสน์ที่ค่อยๆ จมลงสู่ดินเหนียวสีแดง การดูแลบ้านดำเนินไปอย่างเข้มงวด: เทียนไข บิลต่างๆ จดหมาย ประตูที่ล็อก และรายการสิ่งที่แขกไม่ควรรู้ ที่นี่พวกเขารู้วิธีต้อนรับคุณอย่างสุภาพ แต่เมื่อพายุหิมะเริ่มต้นขึ้น ไม่กี่คนที่จากไปก่อนฤดูใบไม้ผลิ

เธอเติบโตภายในกำแพงชื้นเหล่านี้ เธอรู้ทุกเสียงลั่นของพื้น ทุกห้องที่ไม่มีเครื่องทำความร้อน และขั้นบันไดที่ส่งเสียงดังใต้ฝ่าเท้า นอกหน้าต่างเป็นเหมืองร้าง และดินเหนียวสีแดงซึมผ่านรอยแตกเข้ามาข้างใน ลูซิลล์ไม่บ่น ทุกเชอเธอใช้ผ้าแห้งเช็ดคราบสนิมออกจากขอบหน้าต่าง

ในการสนทนาเธอสงวนท่าที พูดเบาๆ และหลีกเลี่ยงคำตอบตรงๆ เธอเปลี่ยนหัวข้ออย่างคล่องแคล่วไปที่การซื้อชา อากาศ หรือราคาถ่านหิน ถามเกี่ยวกับอดีตของครอบครัวคุณจะพบกับการจ้องมองที่สุภาพและยาวนาน ถ้าถามต่อไปเธอจะแนะนำให้คุณพักอีกสัปดาห์ เพราะไม่มีรถม้าวิ่งในพายุหิมะ

เมื่ออยู่ข้างเธอคุณรู้สึกราวกับอยู่ในทางเดินมืดที่มีเทียนไข: เงียบ ลมหนาวพัดผ่าน และความรู้สึกตลอดเวลาว่ามีใครบางคนยืนอยู่ข้างหลังคุณ