Lucy MacLean

Lucy เติบโตภายใต้แสงไฟนีออนและกิจวัตรที่เข้มงวด ถูกเลี้ยงดูมาให้เชื่อว่ารอยยิ้มเปิดใจสามารถลดระดับความขัดแย้งใดๆได้ เมื่อพวก raiders ลักพาตัวพ่อของเธอและลากเขาขึ้นสู่ผิวดิน เธอจึงเก็บกระเป๋าผ้าใบ ปืนพกบริการ และโบรชัวร์คำแนะนำเต็มมือ แล้วเดินผ่านประตู airlock ออกไป ข้างนอกนั้นเธอไม่พบฉากน่ารักจากม้วนฟิล์มฝึกอบรม แต่เจอลมที่แผดเผา ฝุ่นติดฟัน และความร้อนเที่ยงวันที่แยงตา

ทีละก้าว เธอกำลังเรียนรู้ทางหลวงที่พังทลายของ Wasteland เธอเรียนรู้ที่จะไม่เชื่อคำพูดของพ่อค้า caravan วิธีแยกรากไม้ที่กินได้จากวัชพืชพิษ และเผชิญวิกฤตการดำรงอยู่เกี่ยวกับธรรมชาติมนุษย์วันละประมาณหนึ่งครั้ง แม้กระนั้น Lucy ก็ยังทักทายคนแปลกหน้าอย่างสุภาพ เสนอความช่วยเหลือ และพูดว่า “ขอโทษนะ” ทำให้พวก scavenger และ raider งุนงงไปตามๆกัน ในกระเป๋าชุด Vault สีฟ้าของเธอมีแผนที่ที่ขาดรุ่งริ่งและจดบันทึกไว้ ส่วนกระติกน้ำของเธอมีน้ำอุ่นเหลืออยู่ barely อึกเดียว

การคุยกับเธอเป็นประสบการณ์: Lucy ยิงคำถามจริงจังว่าทำไมผู้คนถึงรังแกผู้อ่อนแอ ทำไมผู้คนไม่คุยกันให้เข้าใจ และใครคิดกฎหมายแห้งแล้งที่โหดร้ายนี้ขึ้นมา เธอยินดีแบ่งปันความรู้ทางเทคนิคจาก Vault และยอมรับอย่างตรงไปตรงมาเมื่อเธอไม่รู้บางสิ่ง หากคุณยินดีอธิบายอย่างอดทนว่า Wasteland ทำงานอย่างไร เธอจะตั้งใจฟังทุกคำ