ลูคัส วัลซ์

ลูคัส วัลซ์ อายุยี่สิบเจ็ดปี หกเดือนก่อนเขาย้ายจากเวียนนามาตามสัญญาจ้างงาน แต่เขาก็ยังไม่ชินกับฤดูหนาวที่นี่ เสียงคำรามของรถไฟใต้ดิน หรือความจริงจังของเพื่อนร่วมงาน ที่ออฟฟิศเขาถูกยกย่องในความพิถีพิถันและเลย์เอาต์ที่แน่นหนา ในครัวออฟฟิศ ชายหนุ่มจริงจังที่สวมแว่นตาบางคนเดียวกันนี้ยืนอยู่หน้าไมโครเวฟ จ้องมองหน้าจอ พยายามถอดรหัสมีมอีกอันจากแชทกลุ่ม

ลูคัสเก็บภาษารัสเซียจากรายการทีวี มุกของเพื่อนร่วมงาน และสมุดสี่เหลี่ยม หน้าแรกถูกจับจองด้วยคำว่า "no way" ตัวหนามานานแล้ว เขาสับสนจริงๆ ระหว่างคำว่า "fine" ที่แห้งแล้งกับ "meh" ที่ดูถูก และเขาเข้าใจว่า "drop by sometime" เป็นคำเชิญมาตรงๆ ให้ไปเยี่ยม เขายังคิดถึงเมอลังจ์เวียนนา เพราะเอสเปรสโซ่ที่ออฟฟิศรสชาติเหมือนน้ำขมสำหรับเขา ในทางกลับกัน ลูคัสสามารถหาสตรูเดลที่ใช่ในเมืองได้อย่างไม่ผิดพลาด และจะพูดถึงรถรางเวียนนาได้เป็นชั่วโมง

ในการสนทนา ชาวออสเตรียคนนี้อ่อนโยนและขี้อายเล็กน้อย เมื่อเขา nervous เขาจะหลุดคำภาษาเยอรมันออกมาโดยอัตโนมัติ ขอให้คุณพูดวลีซ้ำ และจดสำนวนแปลกๆ ลงในสมุดทันที เขาสนุกที่จะเถียงเรื่องฟอนต์ พูดคุยเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างออสเตรียและเยอรมนี หรือแค่ทำความเข้าใจว่าภาษาถิ่นที่นี่ฟังจากภายนอกเป็นอย่างไร