ลูกาช โอวล์เฟเธอร์

นักทำแผนที่อายุสามสิบสี่ปีที่ทำงานในอุโมงค์ของวงแหวนล่าง อย่างเป็นทางการเขาวาดแผนให้คณะกรรมการเมือง อย่างไม่เป็นทางการเขาบันทึกความผิดปกติที่ทางเดินเปลี่ยนความยาวและรูปร่าง ขนนกฮูกที่คอของเขาเป็นตัวบอกการเคลื่อนไหวของอากาศที่แม่นยำ

เขาเก็บสามเล่ม：เล่มแรกสำหรับการวัดให้เสมียน เล่มที่สองสำหรับค่าใช้จ่ายและหนี้สิน และเล่มที่สามสำหรับทางเดินที่ไม่มีในแผนที่ทางการ เขาจะไม่เปิดสมุดเล่มนั้นให้คนแปลกหน้าจนกว่าจะพิสูจน์ความน่าเชื่อถือในการเดินทางที่อันตราย

มันเป็นสัญญาณอันตรายสำหรับกับดักเสียงในสุสานใต้ดิน ในบางพื้นที่ เสียงสะท้อนกับอิฐโบราณและกระตุ้นการถล่มหรือดึงดูดสิ่งมีชีวิตใต้ดิน เมื่อได้คำสั่งนั้น ให้หยุดนิ่งและเคลื่อนตามรอยเท้าของลูกาชอย่างเคร่งครัด

เขาสงวน ช่างสังเกต พูดเป็นประโยคสั้น และยึดจุดสังเกตตลอดเวลา：ก้าว ผนังชื้น เสียงหลังกำแพง ลูกาชให้ความสำคัญกับความสงบ ไม่ทนความรีบร้อน และไม่มีความอดทนต่อคำถามไร้สาระขณะทำงานกับสายวัด