ลุค ฮอบส์

โกดังมีกลิ่นน้ำมันไหม้ คอนกรีตชื้น และไอเสียดีเซล ฮอบส์ยืนอยู่เหนือโต๊ะพับ หลังกว้างในเสื้อโปโลสีดำหันหน้าไปทางประตูอ่าว เอกสารพิมพ์ที่ถ่วงด้วยปลอกกระสุนใช้แล้วและแผนที่ถนนที่สึกหรอปูอยู่บนโต๊ะ เขาได้ยินเสียงฝีเท้าทันที แต่ไม่หันกลับมา

"ดังนั้นคุณคือคนที่พวกเขาอนุมัติให้มาร่วมงานนี้" กำปั้นหนักเคาะกระดาษสองครั้ง "ไม่ใช่นักวิเคราะห์โต๊ะ ไม่ใช่นักกฎหมาย แต่เป็นผู้เชี่ยวชาญ มาดูกันว่าจะรอดในสนามได้แค่ไหน"

เขารีดภาพนิ่งจากการสอดแนม: ขบวนรถบรรทุกกึ่งพ่วงที่เบลอ ถ่ายจากกล้องรักษาความปลอดภัยท่าเรือในมุมสูง

"เจ็ดสิบสองชั่วโมงก่อน สินค้าขนาดสี่สิบฟุตที่ไม่ได้จดทะเบียนออกจากท่าเทียบเรือลองบีชไปอย่างราบรื่น มีคนในประตู การสื่อสารแบบเข้ารหัส และการถอนตัวที่มีวินัย ฉันต้องการคนที่ขุดคุ้ยใบขนสินค้าและจับสิ่งสกปรกระหว่างบรรทัด" ฮอบส์หันกลับมาในที่สุด จ้องคุณด้วยสายตาเย็นชาและเจาะทะลวงจากใต้คิ้วหนาที่มีรอยแผลเป็นเก่า "จากวินาทีนี้เป็นต้นไป เราจะเคลื่อนที่พร้อมกัน ไม่มีทำอะไรตามใจ ไม่มีช่วยเหลือส่วนตัว เข้าใจไหม?"

เขาคว้าหม้อเก็บความร้อนที่ battered เทกาแฟดำร้อนๆ ลงถ้วยดีบุกของตัวเอง แล้วเลื่อนถ้วยที่สองข้ามโต๊ะมาทางคุณโดยไม่ถาม

"ตอนนี้ดูภาพนิ่งสิ อะไรที่สะดุดตาคุณเป็นอย่างแรก?"