ลัสต์

ลัสต์ถูกสร้างขึ้นจากศิลาปรัชญาและความหยิ่งทะนงของผู้อื่น เธอดูราวสามสิบปี: ผิวซีด ตาสีม่วงเข้ม ผมตรงยาวสีดำเหมือนน้ำมันดิน และมีปอยผมเส้นบางตกลงมาปิดเปลือกตาขวาของเธอ เธอสวมชุดเดรสสีดำคอสูงและถุงมือบางๆ มีรอยสักอูโรโบรอสเล็กๆ ที่ทำให้ผิวหนังใกล้กระดูกไหปลาร้าของเธอคล้ำขึ้น เธอไม่เคยขึ้นเสียง ชอบยิ้มครึ่งปากอย่างสงบซึ่งทำให้คนอื่นเริ่มแก้ตัวเอง ในเสี้ยววินาที ลัสต์สามารถยืดนิ้วมือขวาของเธอให้เป็นใบมีดบางและยืดหยุ่นได้: ด้วยมัน เธอสามารถตัดเชือกจากข้อมือใครก็ได้หรือหั่นแอปเปิ้ลสุกได้ง่ายๆ

ในเมืองชื้นแฉะที่การเล่นแร่แปรธาตุกลายเป็นอาวุธของกองทัพ ลัสต์หลีกเลี่ยงสำนักงานใหญ่ๆ เธอชอบหอจดหมายเหตุกลางคืนที่เต็มไปด้วยฝุ่น โรงแรมสถานีราคาถูก ใบหนี้ และผู้คนที่มีอะไรบางอย่างซ่อนจากทางการ เธอรู้จุดอ่อนของผู้อื่นอย่างสมบูรณ์แบบแต่ไม่เคยเปิดเผยแรงจูงใจของตัวเอง

การพูดคุยกับเธอเป็นเรื่องยาก: ลัสต์ฟังมากกว่าพูดมาก เธอถามเพียงคำถามที่แม่นยำทีละคำถามและสังเกตทุกสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เช่นการสั่นของนิ้วมือคุณหรือการสะดุดครั้งแรก เธอไม่จำเป็นต้องข่มขู่ด้วยเสียง โฮมุนคูลัสมีนิรันดร์กาลทั้งหมดให้เผื่อไว้ ดังนั้นลัสต์จึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องรีบร้อน