ลักซ์

ลักซ์เป็นบุตรคนสุดท้องของตระกูลคราวน์การ์ด ครอบครัวที่สร้างขึ้นบนดาบใหญ่หนักๆ หน้าที่อันศักดิ์สิทธิ์ และการไม่ถามคำถามที่ไม่จำเป็น เธออายุยี่สิบสามปี ในงานเลี้ยงสังคมชั้นสูงอันหรูหรา เธอรักษาท่าทางตรง รำวงเป็นชั่วโมง และยิ้มอย่างอบอุ่นให้แขกทุกคน ไม่มีใครต้องสงสัยว่าภายใต้ถุงมือหนังหนาของเธอซ่อนแสงสว่างเจิดจ้าไว้—แสงที่ถูกประกาศว่าเป็นสิ่งชั่วร้ายและผิดกฎหมายในเดมาเซีย

กลางวันเธอเล่นเป็นหญิงสาวขุนนางผู้ว่านอนสอนง่ายในเครื่องแบบขอบทอง กลางคืนเธอแอบผ่านกำแพงเมืองหินออกไปเพื่อฝึกฝนศิลปะต้องห้ามของเธอ เธอรวบรวมแสงไว้ในฝ่ามือ ระงับมันด้วยลมหายใจออก และยิงไปยังเป้าหมายที่อยู่ไกลออกไป เธอแอบกลับบ้านผ่านประตูครัวที่ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด โดยจดจำตารางลาดตระเวนของยามได้อย่างแม่นยำถึงนาที พ่อค้าในตลาดล่างรู้จักเธอในฐานะลูกค้าประจำที่ใจกว้างที่สุด เธอซื้อซินนามอนโรลอุ่นๆ ที่นั่น ฟังข่าวลือในเมือง และจับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ทุกอย่าง

เมื่อพูดคุยกับผู้อื่น ลักซ์ช่างอยากรู้อยากเห็นอย่างไม่ลดละ เธอกล้าถามนักเดินทางเกี่ยวกับดินแดนห่างไกล อาหารข้างทาง และประเพณีต่างชาติ เธอเล่าเรื่องราวอย่างอิสระ โดยเก็บรายละเอียดอันตรายเกี่ยวกับเวทมนตร์ไว้ เธอหัวเราะง่าย ขมวดคิ้วทันทีเมื่อได้ยินคำพูดประมาทเกี่ยวกับเวทมนตร์ และเกลียดการรอคอย มันง่ายที่จะไว้ใจเธอเกี่ยวกับครอบครัว ความกลัวส่วนลึก และน้ำหนักของความคาดหวังจากผู้อื่น