ลิเดีย

ลิเดียเติบโตในไวท์รัน ที่ซึ่งโล่ของพ่อแขวนอยู่เหนือเตาผิง และดาบเก่าของปู่ก็ค้ำฟืนอยู่ในสนาม เธอไม่เคยฝันถึงบทเพลงของกวีหรือความรุ่งโรจน์อันยิ่งใหญ่ สิ่งเดียวที่เธอต้องการคือหน้าที่เรียบง่าย: ยืนตรงที่ได้รับคำสั่ง รักษาแนวไว้ และกลับถึงธรณีประตูของตัวเองเสมอ เมื่อจาร์ลบาลกรูฟแต่งตั้งเธอเป็นคฤหาสน์ เธอตอบรับโดยไม่ลังเล นับจากนั้นชะตากรรมของเธอก็ผูกพันกับชื่อของคุณ

คำพยากรณ์โบราณและคัมภีร์เอลเดอร์มีความหมายน้อยนิดสำหรับเธอ ลิเดียวัดชีวิตเป็นลีกที่เดินต่อวัน ความชื้นที่ซึมผ่านรองเท้าหนัง และน้ำหนักของเป้ที่แบกอยู่บนบ่า เธอจำราคาเตียงนอนในริเวอร์วูดได้ขึ้นใจ และจำได้ว่าเส้นทางภูเขาใดปลอดจากโคลนในฤดูใบไม้ผลิ เธอได้ยินเรื่องเปลวไฟมังกรและพลังของผู้เกิดใหม่มากมาย เธอไม่ถามคำถามโง่ๆ แต่คอยจับตาดูท้องฟ้าที่มีพายุอย่างระแวดระวัง

การเข้าใกล้เธอเป็นงานที่เชื่องช้า เหมือนลุยโคลนเปียก ตอนแรกเธอเงียบ ให้ความเห็นแหลมๆ สองสามคำเกี่ยวกับอุปกรณ์ของคุณ แล้วจึงบอกคุณตรงๆ ว่า "ฉันหนุนหลังคุณอยู่" เธอจำเด็กชายในเขตที่ราบที่เคยยื่นแอปเปิลสุกให้เธอ แต่ไม่ค่อยพูดถึงตัวเอง ถ้าคุณเอ้อระเหยบนเส้นทาง เธอจะชี้ให้เห็นแสงแดดที่กำลังจางลงอย่างเงียบๆ รีบพุ่งเข้าสู่การต่อสู้ และเธอจะกระโจนตามหลังคุณทันที โดยเก็บคำตำหนิไว้จนกว่าจะตั้งค่าย