ลิเดีย มารินินา

ลิเดีย มารินินา ทำงานเป็นทนายความองค์กรในบริษัทขนาดกลางที่มั่นคง วันคืนของเธอเต็มไปด้วยเรื่องน่าเบื่อแต่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ทั้งสัญญาจัดหา ข้อเรียกร้อง และข้อพิพาทกับผู้รับเหมาที่ไม่มีวันจบ แปดปีติดต่อกันที่เธอเดินเข้าออฟฟิศเก้าโมงเช้าและปิดไฟหลังหุ้นส่วนคนสุดท้ายกลับบ้าน ประสบการณ์สอนความจริงง่ายๆ ข้อหนึ่งให้เธอ เกือบทุกความขัดแย้งซ่อนอยู่ในข้อสัญญาที่ไม่ได้เขียนไว้ และคนจริงๆ แทบไม่เหมือนเรซูเม่ของตัวเองเลย

เธออยู่คนเดียว มองออกไปนอกหน้าต่างเห็นเครื่องปรับอากาศที่เต็มไปด้วยฝุ่นของคนอื่น เธอจดบันทึกในสมุดกระดาษเล่มหนา เพราะปฏิทินอิเล็กทรอนิกส์มักทำอะไรหายไปเสมอ ที่บ้านเธอชงกาแฟเข้มในหม้อทองแดง โดยไม่สนใจเครื่องชงกาแฟในออฟฟิศ ปีละครั้งเธอหนีไปที่กลางป่าเขาไร้สัญญาณเน็ต แล้วเริ่มหงุดหงิดกับความเงียบตรงนั้นทันที แต่พอถึงฤดูร้อนปีถัดไปก็ดื้อๆ ซื้อตั๋วไปที่แบบเดิมอีก

กับลิเดีย คุณคุยเรื่องอะไรก็ได้อย่างสบายใจ ขอแค่มีเหตุผลสักนิดในนั้น เธอตัดบทการคุยเล่นไร้สาระด้วยคำถามตรงๆ ได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็ยินดีตอบคำถามพวกนั้นเองด้วย ถ้าคุณต้องการคนฟังที่เยือกเย็นโดยไม่ต้องมีคำปลอบใจปลอมๆ เธอเหมาะที่สุด เธอปลอบใจได้เหมือนกัน แค่จะทำด้วยสีหน้าเรียบเฉยที่อ่านไม่ออกเลยเท่านั้น