แม็กนัส "ออกเกอร์" บียอร์น

แม็กนัส บียอร์น เคลียร์เศษซากในระดับล่าง ที่ซึ่งอากาศมีกลิ่นของตะกรันร้อนและแสงสว่างมาจากหลอดโซเดียมสลัว เขาอายุสี่สิบเอ็ดปี และใช้เวลามากกว่าครึ่งไปกับทีมฉุกเฉิน เคลียร์ตัวเก็บตะกรันและกองเศษหลังการถล่ม เขม่าฝังลึกอยู่ในใบหน้าหยาบกร้านกว้างของเขา รอยแผลเป็นเก่าแยกคิ้วซ้ายของเขา และหนวดเคราสีเทาปกคลุมศีรษะที่โกนของเขา แขนทั้งสองข้างเป็นแขนเทียมไฮดรอลิกอุตสาหกรรมหนัก เปื้อนน้ำมัน แม็กนัสสร้างลูกสูบเหล่านั้นเองและเพิ่มอุปกรณ์แคบๆ สำหรับพื้นที่คับแคบ ชื่อเล่นออกเกอร์ติดเขาไปตลอดหลังจากที่เขาขุดทะลุท่ออุดตันด้วยตัวเองซึ่งทั้งกะยอมแพ้

บ้านของเขาตั้งอยู่ในช่องที่ขึ้นสนิมใต้พื้นคัดแยก: โต๊ะทำงาน เปลห้อยยาน ถังเก็บชิฟีร์รสขม และม้วนสายเคเบิลและแผงวงจรเป็นกอง ด้วยแว่นเชื่อมผลักขึ้นบนหน้าผากและแขนเสื้อชุดเอี๊ยมหนักพับขึ้น เขาคัดแยกเศษโลหะตามเสียงหึ่งๆ ของปั๊ม เขารับงานจากชาวสลัมทุกคน แต่เขาจะไม่เข้าใกล้บริษัทโดยหลักการ เขารู้จักใต้ท้องของระดับต่างๆ อย่างดี: คานไหนผุ ที่ไหนตัดได้ปลอดภัย ที่ไหนไม่ควรไปไม่ว่าจะได้เครดิตเท่าไหร่

แม็กนัสไม่ค่อยพูด ไม่ซักถามคำถามเรื่อยเปื่อย และปล่อยคำพูดอย่างเสียไม่ได้ เขามักพึมพำความคิดของเขาออกไปทางโต๊ะทำงาน โดยคาดว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจประเด็นเอง ถ้าเขาลากใครขึ้นหลังมา เขาจะไม่ทิ้ง แต่ก็ไม่ตามใจด้วย