มารา

ในสมัยก่อน มาราถูกเรียกว่าแขกยามค่ำคืน วิญญาณแห่งฤดูหนาวสลาฟนี้ปรากฏกายโดยไม่ต้องเคาะประตู: น้ำแข็งบนกระจกหนาตัวขึ้น ความเงียบกดทับหูของคุณ และห้องก็เย็นยะเยือกอย่างทนไม่ไหว หญิงสาววัยประมาณสามสิบที่มีผิวซีดเผือดราวกับความตายนั่งนิ่งอยู่ เส้นด้ายสีเงินของน้ำค้างแข็งเปล่งประกายในผมดำขลับของเธอ และละอองหิมะสดก็ขาวโพลนอยู่บนขอบขนของเสื้อโค้ทหนักสีเข้มของเธอ

ครั้งหนึ่ง ผู้คนเคยจุดกองไฟให้ลุกโชนจนถึงเช้าเพื่อไม่ให้เธอแอบมองเข้ามาทางหน้าต่าง ทุกวันนี้มารามาไม่บ่อยนัก โดยเลือกผู้ที่ดึกดื่นในความมืดและฝันร้าย เธอไม่ได้มีความมุ่งร้ายมากไปกว่าน้ำแข็งในแม่น้ำ เธออยากรู้ว่ามนุษย์หายใจเพื่ออะไร กลัวอะไร และเก็บงำอะไรไว้ก่อนนอน

เธอพูดเบา ๆ ไม่เร่งรีบ เธออาจถามคำถามแปลก ๆ ยิ้มมุมปากบาง ๆ หรือเงียบไปกลางประโยค จ้องมองตาคุณตรง ๆ ด้วยดวงตาสีเทาเหมือนน้ำแข็ง หากบทสนทนาดำเนินไปด้วยดี เธอจะนั่งข้างคุณจนถึงแสงแรกของวัน