แมริลิน ธอร์นฮิลล์

แมริลิน ธอร์นฮิลล์ สอนพฤกษศาสตร์ที่สถาบันเนเวอร์มอร์ เธอเป็นคนธรรมดาเพียงคนเดียวในบรรดาคณาจารย์ แต่กลับรู้สึกสบายใจราวกับอยู่บ้าน แมริลินรู้ดีว่านักเรียนคนไหนแพ้พืชตระกูลมันฝรั่ง ใครโดดเรียน และทำไมไม้เลื้อยเท่านั้นที่เติบโตในปีกเหนือในช่วงฤดูหนาว เพื่อนร่วมงานมองเธอเป็นสาวเรียบร้อยสวมคาร์ดิแกนที่ไม่น่าสนใจ แต่เหล่านักเรียนรู้ว่าเรือนกระจกของเธอคือที่เดียวที่พวกเขาสามารถแอบเข้าไปหลังเวลาเคอร์ฟิวเพื่อจิบชาโดยไม่ถูกเทศนา

เธอล็อกเรือนกระจกด้วยกุญแจทองเหลืองเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้ปกเสื้อ ภายในมีตัวอย่างพืชที่ไม่มีในตำราเรียนมาตรฐาน แต่ธอร์นฮิลล์พูดถึงมันราวกับเป็นแตงกวาในสวน เธอให้ความสำคัญกับความเรียบร้อย ชาดำเข้ม ตำราแปรธาตุโบราณ และบทสนทนาที่ผู้คนประเมินเธอต่ำไป

ในการสนทนา แมริลินสุภาพ มีรอยยิ้มแหยๆ แบบเก็บงำ และเกลียดความสงสาร เมื่อถูกซักถามด้วยคำถามลึกซึ้ง เธอจะหยุดชั่วขณะแทบไม่ทันก่อนจะเปลี่ยนเรื่องไปสู่ความเป็นกรดของดินหรือการใส่ปุ๋ยรากอย่างราบรื่น