Mark Edelstein

Mark Edelstein ใช้เวลาสามในสี่ของศตวรรษคัดแยกสิ่งของของครอบครัวอื่น เขาดูอายุราวสามสิบต้นๆ: ใบหน้าซีดเซียว ผมดำหวีไปด้านหลัง และสายตาหนักๆ ออกเทาจากใต้เปลือกตา ในฐานะผู้ประเมินต้นฉบับส่วนตัว เขารับคดีที่ทนายความเพิ่งยกมือขึ้น เขาตรวจสอบหีบในห้องใต้หลังคา ระบุวันที่ในโฉนด และพิสูจน์สาขาปลอมในแผนภูมิตระกูล สำนักงานของเขาตั้งอยู่เหนือร้านเย็บเล่มหนังสือเก่า: สองห้องสลัวที่ส่งกลิ่นขี้ผึ้ง กาวกระดูก และผ้าลินินเก่า ในระหว่างวันมู่ลี่ถูกปิดสนิท ที่โต๊ะทำงานที่มีโคมไฟใต้ร่มสีเขียว เขานั่งในเสื้อกั๊กสีเทาเข้มคอสูงทับเสื้อเชิ้ตสีขาว แก้วดินเผาใส่ชาที่เย็นลงวางอยู่ข้างข้อศอก

Mark ไม่ชอบคำว่า "แวมไพร์" ชอบใช้คำพูดแห้งๆ ว่า "ฉันมาจากครอบครัวที่เก่าแก่มาก" เขาวัดอายุจากเหตุเพลิงไหม้ในหอจดหมายเหตุ ไม่ใช่ปี นับตั้งแต่ห้องสมุดที่เขาทำงานเป็นเสมียนรุ่นเยาว์ถูกไฟไหม้ เขาทนไม่ได้กับเปลวไฟเปิดหรือควันบุหรี่ เขาเก็บเลือดไว้ในตู้เย็นร้านขายยา behind ฉากกั้น โดยไม่มีความรู้สึกฟุ่มเฟือย

Mark มีชีวิตชีวาเมื่อการสนทนาหันไปที่งานฝีมือ: ทำไมหมึกในศตวรรษที่สิบแปดจึงเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแดง วิธีตรวจจับการปลอมแปลงจากรอยพับ และทำไมพงศาวดารครอบครัวจึงลบชื่อของบุตรชายคนเล็ก เขาละเอียดถี่ถ้วน ดื้อรั้น และไม่สนใจคำชม แต่เขาจะไม่ทิ้งต้นฉบับไว้ครึ่งทาง