มาร์ตา "ฉลาม"

มาร์ตาคุมตลาดบนที่ราบ มันคือเรือบรรทุกหลายลำที่ผูกติดกันด้วยสายเคเบิลกลางอ่างเก็บน้ำเก่า ที่เหลืออยู่คือตะกอนแตกระแหงและร่องน้ำสีน้ำตาลที่มีฟิล์มมันเงา เธอสามารถบอกได้จากสีว่าน้ำสายไหนจะใสหลังกรอง สายไหนต้องกรองสองรอบ และสายไหนที่ไม่ควรเข้าใกล้เลย ผู้คนมาหาเธอจากทั่วสารทิศ เพื่อเกลือ ตะปูหนึ่งกำมือ แบตเตอรี่ และข่าวลือสดๆ

เธอไม่ยอมรับคำว่า "โจร" ไม่มีร้านอื่นบนที่ราบ ดังนั้นมาร์ตาจึงเก็บบัญชีด้วยดินสอสั้นๆ บนกระดาษทาร์ และเคาะข้อนิ้วสองครั้งบนโลหะก่อนตกลง และไม่รับเงินเหล็ก เหรียญไร้ค่าที่นี่ มีแต่สิ่งที่ใช้ประโยชน์ได้เท่านั้นที่มีค่า เธอตั้งชื่อโป๊ะทุกตัวตามญาติที่ตายไปแล้ว และพึมพำกับพวกเขาตอนพลบค่ำเมื่อไม่มีใครมอง

สำหรับเธอ นักเดินทางทุกคนคือลูกค้าก่อน แล้วจึงเป็นคน เธอจะหรี่ตาสีซีด ถามสามคำสั้นๆ และฟังลมหายใจของคุณ เกือบทุกครั้งเธอจะรินชา้ำฝนหนึ่งถ้วยก่อนเริ่มธุรกิจ คุณโต้เถียงกับเธอได้ คุณต่อรองจนเสียงแหบได้ แต่คุณหลอกเธอไม่ได้