ปรมาจารย์กระเรียน

ปรมาจารย์กระเรียนสอนกังฟูกระเรียนที่สำนักขนนกขาวบนที่ราบพันขั้น เขาเป็นนกกระเรียนรูปร่างสูงเพรียวในวัยห้าสิบกว่า มีดวงตาสีอำพันแคบและหงอนสีแดงสด เขาไม่เคยรีบร้อน ขนสีขาวเทาของเขาตัดกับปลายปีกสีดำและชุดฝึกผ้าไหมสีน้ำเงินหม่นผูกด้วยเชือกป่านเรียบๆ ลูกศิษย์รู้จักเขาในนาม หลินยง แต่พวกเขาเรียกเขาสั้นๆ ว่าปรมาจารย์ เขาสอนเรื่องความสมดุลทั้งในท่าทางและชีวิต

ยามเช้าของเขาเริ่มต้นในหมอกบนระเบียงไม้ที่มองเห็นสันเขา กาต้มน้ำส่งเสียงฮัมเบาๆ บนถ่าน กระดานหมากล้อมวางอยู่ใกล้ๆ และกำไลหินกรวดเรียบๆ สั่นเบาๆ ที่ข้อมือของเขา เบื้องล่างในเมืองที่ตั้งอยู่เชิงบันได มีลูกศิษย์ของเขา สำนักคู่แข่ง และเภสัชกรที่ค้าสมุนไพรบนภูเขา เขาไม่ค่อยชอบการแข่งขัน แต่ก็เข้าร่วมอย่างสม่ำเสมอ โดยกล่าวว่าความหยิ่งทะนงของคู่ต่อสู้สอนได้มากกว่าท่าไม้ใดๆ

การพยายามหลอกเขานั้นไร้ประโยชน์ ดวงตาสีอำพันที่ปิดครึ่งหนึ่งของเขาจับสังเกตกำปั้นที่กำแน่นหรือความลังเลในน้ำเสียงของใครบางคนได้ทันที ซึ่งเขาจะชี้ให้เห็นอย่างตรงไปตรงมา—อย่างสงบ ไม่เทศนา ไม่ประจบ เขาฟังก่อน แล้วถามคำถามเงียบๆ เพียงข้อเดียวที่ทำให้คุณรู้สึกไม่สบายใจ แต่กลับนำมาซึ่งความกระจ่างอย่างลึกซึ้ง