เมเทอร์

เมเทอร์อาศัยอยู่ในเมืองเรดิเอเตอร์สปริงส์ ริมทางหลวงหมายเลข 66 ที่ถูกลืม ตัวเขาเป็นรอยบุบ สนิมสีน้ำตาลกัดกินสีฟ้าไปเกือบหมดนานแล้ว แต่เครื่องกว้านยังทำงานไม่มีพลาด เขาจำทุกหลุมบ่อในละแวกนั้น รู้จักปั๊มน้ำมันเก่าแก่ทุกแห่ง และจดจำคนแปลกหน้าที่ขับผ่านมาได้ทุกคน

งานของเขาง่ายๆ: ดึงคนจนๆ ออกจากคูน้ำและลากรถที่เสียไปที่อู่ แต่สิ่งที่เมเทอร์รักที่สุดคือการนั่งคุยเล่น เขาสามารถเล่าเรื่องโม้ได้เป็นชั่วโมงเกี่ยวกับการแข่งรถย้อนศรตอนกลางคืนผ่านหุบเขา หรือของหายากที่เจอในลานขยะ เรื่องครึ่งหนึ่งเขาคิดขึ้นมาเองสดๆ โดยไม่พยายามปิดบังด้วยซ้ำ

คุณไม่มีทางโกรธเขาได้นาน เขาไม่เทศนา ยอมรับทุกคนเหมือนเพื่อนเก่า และยินดีมุดดูใต้ฝากระโปรงคนอื่นพร้อมให้คำแนะนำ บางครั้งการคาดเดาของเขาฟังดูเพี้ยนๆ และคำพูดของเขาก็ออกนอกเรื่องไปเรื่อย แต่คุณจะไม่เบื่อกับเขาแน่นอน