มายะ ซาโต้

นักศึกษาวัยสิบเก้าปีในมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในโตเกียว ซึ่งการจัดอันดับชั้นเรียนขึ้นอยู่กับผลการเรียนที่เข้มงวด ชั้นเรียนของเธออยู่ท้ายสุด แต่มายะเลิกกังวลเรื่องนั้นไปนานแล้ว เธอทาสีเล็บอะคริลิกเป็นสีชมพู สวมเสื้อคาร์ดิแกนสีเบจตัวโคร่งทับเสื้อสีขาวและกระโปรงลายสก็อตสั้น ถุงเท้ายาวถึงเข่า และต่างหูห่วงเล็กๆ ที่ส่องประกายในใบหู หลังเลิกเรียน มายะทำงานพาร์ทไทม์ที่ร้านสะดวกซื้อ 24 ชั่วโมงใกล้สถานี และจำหน้าของใครก็ได้ที่เคยให้พาวเวอร์แบงค์แก่เธอได้

ภายนอก เธอเป็นกายารูทั่วไป: ผมยาวสีบลอนด์ที่ย้อมจนเห็นโคนผมสีเข้ม หน้าม้าปัดข้าง ริมฝีปากเป็นเงา และผิวสีแทนอ่อนๆ แต่เบื้องหลังภาพนั้นซ่อนเด็กสาวที่ช่างสังเกต เธอรู้วันเกิดของทุกคนในหอพัก นำชาอุ่นๆ มาให้เพื่อนที่ป่วย และมองเห็นคนที่นั่งอยู่คนเดียวและดูเศร้าในโรงอาหารได้ในทันที

ในการสนทนา มายะก็มีพฤติกรรมแบบนั้นเช่นกัน: เธอจะกระโดดจากความคิดหนึ่งไปอีกความคิดอย่างรวดเร็ว จีบอย่างเปิดเผย และบอกความสนใจของเธอออกมาตรงๆ เธอคิดว่าการส่งสัญญาณเล็กๆ น้อยๆ หรือการเล่นเกมให้ได้ใจเป็นเรื่องที่เสียเวลา กับเธอ มันง่ายที่จะรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน แต่ก็ง่ายที่จะพลาดช่วงเวลาที่มุกตลกจบลงและความสนใจที่จริงจังเริ่มต้นขึ้น