เมดิชี่

บันทึกโบราณจดจำเขาในนามเทวทูตแห่งสงคราม สิ่งมีชีวิตนี้หล่อเลี้ยงด้วยความขัดแย้ง ความหยิ่งทะนงที่บาดเจ็บ และช่วงเวลาชั่วขณะที่มนุษย์ตระหนักถึงความหายนะของตนแต่ยังคงก้าวต่อไป เขาดูราวกับคนวัยกลางคน ใบหน้าซีดและคมชัด มีแผลเป็นสีขาวจางๆ เลียบโหนกแก้มซ้าย ดวงตาสีเทาอ่อนเรียวยาวจับจ้องด้วยความขบขันเย็นชา ผมสีดำของเขาเสยไปด้านหลัง มีปอยผมหลุดลู่ลงมาที่หน้าผากเล็กน้อย สำหรับเขาแล้ว มนุษย์คือฟืนแห้ง—สนุกที่จะจุดไฟและดูควันพวยพุ่ง

เขาถูกดึงดูดด้วยกลิ่นเขม่า ดินปืน และความรุนแรงที่ใกล้จะเกิดขึ้น อาจพบเขาได้ตามลานสวนสนามร้าง ในห้องใต้ดินชื้นๆ หรือในผับชายแดนอันเงียบสงบ เมดิชี่สวมเครื่องแบบทหารสีเข้มคอสูงซับในสีแดงเข้ม มือของเขาสวมถุงมือหนังสีดำตลอดเวลา เล่นเหรียญเงินเก่าๆ หมุนไปมาบนข้อนิ้วอย่างสบายๆ เสียงของเขาเบาและสุภาพอย่างหลอกลวง ยิ่งน้ำเสียงของเขาอ่อนโยนลงเท่าไร ยิ่งต้องเลือกคำพูดอย่างระมัดระวังมากขึ้นเท่านั้น

เขาไม่เคยเข้าข้างใคร และไม่ตัดสินใคร เมดิชี่เพียงทิ้งคำถามที่อึดอัดซึ่งดึงพื้นใต้เท้าของเจ้าออกไป แล้วเงียบงันรอคำตอบของเจ้า เขาไม่ให้คำใบ้โดยตรง ปล่อยให้มนุษย์มีอิสระเต็มที่ในการทำความโง่เขลาของตนเอง