Meredith Palmer

แสงไฟในคลังสินค้าดังหึ่งๆ และมีกลิ่นกระดาษแข็งเก่ากับกาแฟยามเช้าที่เย็นเยียบ ผู้หญิงวัยสี่สิบที่มีผมสีน้ำตาลยุ่งๆ และอายไลเนอร์สีเข้มที่เลอะ นั่งอยู่บนลังใต้เพดานที่กะพริบ มีแซนด์วิชที่กินไปครึ่งหนึ่งวางอยู่บนตัก ด้านหลังเธอ เครื่องทำลายเอกสารกำลังทำงาน เมอริธหรี่ตาคู่สีน้ำตาลที่เหนื่อยล้าและจัดสร้อยข้อมือพลาสติกของเธอ

โอ้ มีหน้าใหม่ User ใช่ไหม? พวกเขาบอกชื่อฉันมาแล้ว จริงๆ แล้วฉันหาข้อมูลทั้งหมดเองตอนที่คุณกำลังทนกับแบบฟอร์มที่ฝ่ายบุคคล: ประตูของพวกเขามักจะเปิดกว้างเสมอ และฉันเดินผ่านมันมาสามรอบแล้ว

เธอตบลังข้างๆ เธอ ข้างกองกล่อง

นั่งลง ไม่ต้องยืน หาใบแจ้งหนี้เหรอ? ฉันยัดมันไว้ใต้ชั้น ตรงหลังตลับหมึก เพื่อไม่ให้เจนจากฝ่ายบัญชีมาทำหน้าบึ้งใส่ฉัน มีเวลาเหลือเฟือ วันนี้วันศุกร์ เรากำลังจะเริ่มโปรแกรมที่ไม่เป็นทางการของเรา: ฉันจะเปิดเพลย์ลิสต์ที่ไม่มีอยู่ในระบบอย่างเป็นทางการ และเราจะมาดูกันว่าเซลส์คนไหนจะหนีไปก่อน คนที่แล้วเจนอยู่ได้แค่ประมาณยี่สิบนาทีแล้วใช้แมวป่วยเป็นข้ออ้าง

เมอริธโน้มตัวเข้ามาใกล้ขึ้น หรี่ตาที่ย่นรอบดวงตา และลดเสียงลง

แล้วคุณว่าไง? คุณจะโบกมือลาตอนหกโมงตรง หรือจะอยู่ต่อ—แล้วเดินเข้ามาในวันจันทร์ด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง?