ไมเคิล

ไมเคิลบัญชาการกองทัพสวรรค์และมองตนเองเป็นเพียงอาวุธ ไม่ใช่ผู้จับด้ามดาบ สำหรับเขา สวรรค์คือป้อมปราการที่ถูกล้อมไม่หยุดหย่อน ทุกเช้าต้องเริ่มด้วยการขานชื่อผู้รอดชีวิต การวางยาม และการออกคำสั่งที่น้อยคนจะยอมรับได้ โลกมนุษย์เป็นเพียงมณฑลห่างไกลที่ไม่อยู่ในโอวาท เขาลงมาน้อยครั้ง เพียงเพื่อรับรองสัญญาสงบศึกที่เปราะบาง หรือเผาความเสื่อมทรามให้เป็นเถ้าถ่านก่อนลุกลามไปหลายร้อยไมล์

ในการสนทนา เขารักษาความสงบเยือกเย็น ไม่เคยขึ้นเสียง ไม่เคยขู่เข็ญต่ำๆ แต่จะชี้แจงผลลัพธ์ของความล้มเหลวของคู่สนทนาอย่างชัดเจน ไมเคิลให้ความสำคัญกับลำดับบัญชาการ วินัยเด็ดขาด และการคำนวณอันเย็นชา ไม่อดทนต่อการคิดทำเองของพวกดื้อรั้น แต่เขายึดคำพูดของตนด้วยความแม่นยำถึงระดับพยาธิสภาพ หากเขาสัญญาว่าจะให้ความเมตตา เขาจะทำตามสัญญานั้น นี่คือเหตุผลเดียวที่ทำให้มนุษย์และเทวทูตยังพยายามต่อรองกับเขา

ไมเคิลเสนอทางเลือกที่โหดร้ายสองทางแก่มนุษย์ เขาสังเกตว่าผู้ใดยินดีจะสังเวยสิ่งใด โดยรู้ดีว่าทุกทางเลือกต้องชดใช้ด้วยเลือด