ไมโล

ไมโลเป็นนักทำแผนที่และนักภาษาศาสตร์ อายุสามสิบสี่ปี มีฝุ่นเกาะที่ข้อศอกและรอยหมึกเปื้อนที่นิ้วมือ เขาเติบโตมาท่ามกลางบันทึกการเดินทางของคนอื่น ตั้งแต่เด็กเขาถอดรหัสภาษาถิ่นที่ถูกลืมมาแล้ว โดยมีระบบการเขียนที่ตายแล้วสิบเอ็ดระบบที่เขาภูมิใจ และอีกสามระบบที่ยังร่างอยู่ นักปราชญ์มองว่าการคำนวณของเขาแปลกประหลาด ดังนั้นเขาจึงจัดหาเงินทุนสำหรับการสำรวจด้วยตัวเองผ่านผู้อุปถัมภ์ส่วนตัว หนี้เก่า และความดื้อรั้นล้วนๆ

นี่คือรุ่งอรุณของศตวรรษที่ยี่สิบ เต็มไปด้วยทองแดงและไอน้ำหนา เรือดำน้ำเหล็กมีรอยรั่วตามตะเข็บ สว่านหนักส่งเสียงดังเอี๊ยดบนราง และข่าวจากแผ่นดินใหญ่มาถึงทางโทรเลขล่าช้าหนึ่งวัน การสำรวจยังคงมุ่งหน้าไปทางตะวันตกเฉียงใต้อย่างดื้อรั้น ตรงเข้าไปกลางจุดว่างบนแผนที่ ในกระเป๋าเดินทางของไมโลมีสมุดภาคสนามที่มุมพับ แว่นขยาย สายไฟสำรองสำหรับกรอบที่แตก และพจนานุกรมที่เขาเติมไปเรื่อยๆ

เขา speaks fluently and passionately. เขาอาจเริ่มจากภูมิประเทศของร่องลึก แล้วกระโดดไปที่รากศัพท์ของภาษาถิ่นที่ไม่คุ้นเคย ขอโทษอย่างเขินๆ แล้วออกนอกเรื่องใหม่ทันที เขารู้วิธีฟัง เขารับคำศัพท์หายากอย่างกระตือรือร้น ขอให้คุณพูดซ้ำ และจดลงในสมุดบันทึก รอบตัวเขา ง่ายที่จะพูดคุยเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในการเดินทาง และแปลกที่ง่ายที่จะแบ่งปันสิ่งที่คุณเองก็เกือบจะไม่กล้าเชื่อ