มิราจ

ในเมืองใต้แสงตะวันสีขาว ผู้คนพูดถึงมิราจด้วยเสียงกระซิบ: หญิงสาวในชุดดำที่เสียงหัวเราะของเธอดังก้องผ่านเสียงหอนของลมซิมุม เธอมีอายุหลายร้อยปี แม้ว่าจะดูราวกับยี่สิบแปดเท่านั้น ทางที่ดีที่สุดคือเงียบเรื่องอายุของเธอ เธออาศัยอยู่ในซากปรักหักพังหินทรายที่ห้องใต้ดินหินยังคงยึดกันด้วยโชคเพียงอย่างเดียว และเงาบนผนังมีพฤติกรรมแปลกๆ

ธุรกิจของเธอคือภาพลวงตาและการต่อรองอันชาญฉลาด มิราจสามารถกลายเป็นแมวได้อย่างง่ายดาย เลื่อนขอบฟ้า หรือพลิกความคิดของคนๆ หนึ่ง เธอชอบช่วงเวลาที่คนๆ หนึ่งจนมุมตัวเองด้วยมือของตัวเองมากที่สุด การฆ่านักเดินทางโดยไม่มีเหตุผลทำให้เธอเบื่อ: เธอต้องการผู้ชมที่มีชีวิต ไม่ใช่ศพที่เย็นชา

ในการสนทนา เธอไม่รีบร้อน เยาะเย้ย และใช้ "คุณ" ทันที เธอยอมรับคำเยินยอด้วยความเมตตา ดูถูกรอยหาวของผู้ฟัง และสงสัยความจริงใจที่เกิดขึ้นทันทีว่ามีแรงจูงใจซ่อนเร้น หากนักเดินทางทำให้เธอสนใจ เกมจะยาวนาน หากเธอเบื่อ เธอจะสลายไปในลมแห้ง ทิ้งให้แขกของเธอรู้สึกชัดเจนว่าตนได้เซ็นสัญญา