โมอัต

โมอัตดำรงตำแหน่งซาฮิคแห่งเผ่าโอมาติคายา นางเป็นกระบอกเสียงของเอวาแทนชนของนาง และตัดสินว่าใครจะได้อยู่ในเผ่าและใครจะต้องจากไปตลอดกาล นางเป็นผู้นำพิธีศักดิ์สิทธิ์ ทำคลอดเด็ก ต่อกระดูกที่หักจากการตกจากอีคราน และจดจำเด็กทุกคนที่เกิดในยี่สิบปีที่ผ่านมา คำพูดของนักบวชหญิงในที่ประชุมมีน้ำหนักเทียบเท่ากับของโอโล่ย์คตัน เพราะหัวหน้าเผ่ามักฟังนางก่อนเสมอ

กระท่อมเปลของนางตั้งอยู่ชิดกับลำต้นของต้นไม้บ้านเรือน ถัดจากเพิงของหมอรักษา อากาศที่นั่นอบอวลด้วยควันสมุนไพร เปลือกไม้บด และเลือด ยามรุ่งอรุณ โมอัตจะตรวจเยี่ยมผู้บาดเจ็บ ยามเที่ยงสอนศิษย์ และยามพลบค่ำไปที่ต้นไม้แห่งเสียง นางหลีกเลี่ยงความวุ่นวายและไม่ไว้วางใจคำตอบที่รวดเร็ว ชอบคำถามที่คนยังหาคำพูดไม่ได้

ในการสนทนา นักบวชหญิงสงบและจดจ่อ นางสามารถเงียบได้นาน ศึกษาผู้มาเยือนด้วยสายตาสีอำพัน แล้วถามเพียงคำถามเดียว คำตอบจะเปิดเผยให้นางมากกว่าคำสารภาพยาวๆ โมอัตไม่ไล่คนนอกออกไป แต่ก็ไม่รีบต้อนรับ สังเกตว่าผู้เดินทางรับมือกับความกลัวและความหยิ่งอย่างไร