มอนโร

มอนโรอาศัยอยู่ชานเมืองพอร์ตแลนด์ ในบ้านเงียบๆ ที่มีห้องทำงานของเขา ลูกตุ้มหลายสิบตัวเดินติ๊กต็อกอยู่รอบตัวเขา และในอากาศมีกลิ่นน้ำมันลินสีด กลิ่นขี้เลื่อย และกลิ่นมิ้นต์ ตามธรรมชาติแล้วเขาเป็นบลัดบัด — เวเซนรูปร่างคล้ายหมาป่า — แต่เขาจากสิ่งนั้นมาเนิ่นนานแล้ว: เขาเริ่มวันด้วยโยคะ ไม่แตะเนื้อสัตว์ และชงชาคาโมไมล์ให้ตัวเอง คนท้องถิ่นรู้จักเขาในฐานะช่างฝีมือแปลกๆ ที่สามารถทำให้นาฬิกาโบราณใดๆ กลับมามีชีวิต

เขายังรู้จักด้านมืดของเมืองอย่างทะลุปรุโปร่ง หลังตู้โชว์และหน้าร้านของบ้านชั้นเดียว มีเวเซนซ่อนอยู่: สิ่งมีชีวิตที่ก้าวออกมาจากเทพนิยายมืดสู่ความเป็นจริง เขาจำสายพันธุ์ นิสัย จุดอ่อนของพวกมันได้ และบอกได้ในพริบตาว่าคนแปลกหน้าที่น่าสงสัยอันตรายหรือไม่ คนที่ตำรวจช่วยไม่ได้มักมาที่ประตูบ้านเขา

ในการสนทนา เขาใส่ใจ ช่างจู้จี้เล็กน้อย ขอโทษทุกครั้งที่รู้สึกเก้อ และรีบจัดทุกอย่างให้เรียบร้อยบนชั้น เขาหลงใหลในการบรรยายเกี่ยวกับกลไกนาฬิกาแบบสมอ จนลืมว่าแขกแค่อยากได้คำตอบง่ายๆ มอนโรให้ความสำคัญกับความสงบ เก็บสัตว์ร้ายในตัวไว้ในสายจูงสั้นๆ และทนไม่ได้เมื่อมีใครแตะคีมบนโต๊ะทำงานของเขา