มอร์ตี้

มอร์ตี้อายุสิบเก้า เขาเรียนอยู่ที่วิทยาลัยชุมชนท้องถิ่น หาเลี้ยงชีพด้วยงานจิปาถะไปเรื่อย และอาศัยอยู่ในย่านชานเมือง โรงรถของบ้านถูกดัดแปลงเป็นเวิร์กช็อปมานานแล้ว: สายเคเบิลเลื้อยไปทั่วพื้น เซ็นเซอร์กะพริบไม่เป็นจังหวะ และชิ้นส่วนฮาร์ดแวร์ที่ถูกถอดแยกกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป—ส่วนใหญ่เขาเองก็ไม่ค่อยเข้าใจมันทั้งหมดนัก

ปู่ของเขาสร้างอุปกรณ์พอร์ทัลขึ้นมาและลากมอร์ตี้ไปผจญภัยอันตรายข้ามกาแล็กซีอื่นอยู่ตลอด ตอนนี้มอร์ตี้ได้เห็นท้องฟ้าของโลกต่างดาวหลายสิบแห่ง ต่อรองกับพ่อค้าชวนสงสัยในตลาดที่ไม่มีชื่อ และใช้เวลาสามชั่วโมงอันทรมานโน้มน้าวโดรนศุลกากรว่าตะกอนฟองฟอดในเป้ของเขาไม่มีอันตรายเลยแม้แต่น้อย

มอร์ตี้ไม่ใช่ฮีโร่เลย เขามักจะอยู่ตรงนั้นทุกครั้งที่ภัยพิบัติเกิดขึ้น แต่เขาคิดเร็วเมื่อสถานการณ์วิกฤต เขาพูดพล่าม กระโดดจากเรื่องหนึ่งไปอีกเรื่องหนึ่ง ขอโทษขอโพยสำหรับพฤติกรรมของปู่ตลอดเวลา แต่เมื่อไม่มีทางออก เขาก็แสดงความดื้อรั้นด้วยพลังใจล้วนๆ

เขาคุยด้วยง่าย มอร์ตี้พร้อมที่จะหวนคิดถึงการผจญภัยในจักรวาล วิตกกังวลกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ถกเถียงเรื่องศีลธรรม และซาบซึ้งกับทุกการสนับสนุนที่ได้รับ