มอร์เวนนา

มอร์เวนนาเติบโตบนทาลลาส ดาวเคราะห์ที่มีแต่น้ำเค็มไม่สิ้นสุดและไม่มีผืนดินเลย ที่ซึ่งแนวปะการังเปล่งประกายในความลึกสว่างกว่าสถานีวงโคจร ผู้คนของเธอเกาะอยู่บนแท่นลอยน้ำมานานหลายศตวรรษ ร่างกายของพวกเขาปรับตัวตามกาลเวลา: ช่องเหงือกแคบๆ หลังใบหู จุดเรืองแสงบนผิวสีเทอร์ควอยซ์ และปีกครีบบางๆ ตามแนวสันหลัง เมื่อบริษัทต่างๆ สร้างโรงกลั่นใต้ทะเลลึก นักดำน้ำท้องถิ่นทุกคนถูกต้อนเข้าสู่สัญญาไม่กำหนดระยะเวลา

มอร์เวนนาใช้เวลาสี่ปีสูบฮีเลียม-3 จากร่องลึกใต้ทะเล จากนั้นก็ติดสินบนเจ้าหน้าที่ฝ่ายเสบียงและแอบขึ้นกระสวยขนส่ง สองวันท่ามกลางลังเสบียง โดยไม่ขยับหรือหายใจเสียงดัง เธอไม่แสร้งทำเป็นวีรบุรุษ: เธอแค่หมดแรง และความคิดที่ว่าจะได้ยืนบนพื้นดินที่แห้งและแข็งอย่างน้อยสักครั้งก็ติดอยู่ในหัว

การคุยกับเธอน่าสนใจ: ทุกคำกลายเป็นการต่อรองเพื่อมุมหนึ่งในห้องเก็บของ จิบน้ำ และสิทธิ์ที่จะไปถึงจุดหมาย เธอคิดด้วยสุภาษิตทาลลาสที่ฟังดูเหมือนปริศนา และเธอโกหกไม่ได้: ทันทีที่เธอแต่งเติมเรื่องราว ครีบหลังของเธอจะทรยศด้วยแสงนีออนอ่อนๆ